SPEKLÉ
„Franse hugenotennaam met een vleugje spek”
Mijn achternaam Speklé verraadt een spoor van spek én een vleugje Frans verleden!
De betekenis van de achternaam SPEKLÉ
Speklé is vermoedelijk een verfranste of verbasterde vorm van een Nederlandse/Vlaamse naam verwant aan 'spek', mogelijk teruggaand op een bijnaam voor een spekhandelaar of -slager, of op een plaatsnaam. De opvallende accentletter -é wijst op een aanpassing aan Franse spelling, mogelijk door hugenoten of door verlatinisering in kerkregisters.
Het familiewapen van SPEKLÉ
„Vast in eer, mals in trouw”
In keel een golvende zilveren dwarsbalk, vergezeld van drie zilveren everzwijnskoppen (geplaatst 2 en 1 boven de balk) en van een gouden spekzijde onder de balk.
De naam Speklé voert terug op het Middelnederlandse woord "spek", dat in de late middeleeuwen zowel varkensvet als vlees in bredere zin kon aanduiden. Zeer waarschijnlijk ontstond de naam als beroeps- of bijnaam voor iemand die zich bezighield met de handel in of bewerking van spek en vet — een spekslager, vetsmelter of spekhandelaar, wiens dagelijkse werk letterlijk in zijn naam werd vastgelegd. Het accent aigu op de laatste "e" is een latere toevoeging, ontstaan vooral vanaf de negentiende eeuw toen de Burgerlijke Stand namen definitief vastlegde: het teken beschermde de juiste uitspraak van de naam tegen verbastering tot "Speekel" of "Spekkel", en werd zo zelf een klein, blijvend merkteken van zorgvuldigheid en herkomst.
Het schild is keel (rood), de kleur van vlees en van het ambacht dat deze familie ooit dreef, en toont een golvende zilveren dwarsbalk die het snijvlak van het slagersblok verbeeldt — de plek waar met precisie werd gewerkt. Boven de balk staan drie zilveren everzwijnskoppen, verwijzend naar het dier waaruit het spek zelf voortkwam en naar de vakkennis die nodig was om het te bewerken; onder de balk rust een gouden spekzijde, de rechtstreekse, letterlijke verbeelding van de naam zelf — het product dat de familie voortbracht en waarmee zij haar bestaan verdiende. Boven het schild verheft zich op de stalen toernooihelm, gedekt met een wrong van keel en zilver, opnieuw een zilveren everzwijnskop als helmteken, die de kern van de familiegeschiedenis herhaalt en bevestigt. De spreuk "Vast in eer, mals in trouw" verenigt de degelijkheid van het ambacht (vast, standvastig, betrouwbaar) met de zachtheid en toewijding die een familie door de generaties heen samenhoudt — een woordspeling op het spek zelf, dat mals is, maar overgedragen op de trouw tussen de leden van het geslacht.
De geschiedenis van de naam SPEKLÉ
De achternaam Speklé is een zeldzame Nederlandse familienaam waarvan de oorsprong vermoedelijk teruggaat op het Middelnederlandse woord "spek", wat destijds zowel op varkensvet als op vlees in bredere zin kon slaan. Vermoedelijk is de naam ontstaan als beroepsnaam of bijnaam voor iemand die zich bezighield met de handel in of bewerking van spek en vet, zoals een spekslager, vetsmelter of spekhandelaar. De toevoeging van het accent aigu op de "e" is een kenmerk dat vaker voorkomt bij Nederlandse achternamen en diende oorspronkelijk om de juiste uitspraak van de laatste lettergreep vast te leggen, zodat de naam niet werd ingekort of verkeerd uitgesproken als "Speekel" of "Spekkel". Dit soort spellingaanpassingen ontstond vooral vanaf de negentiende eeuw, toen door de invoering van de Burgerlijke Stand namen officieel en definitief wer