PENNE
„Penne: waarschijnlijk vernoemd naar een heuvel of top”
Mijn achternaam Penne verwijst waarschijnlijk naar een heuvel of top — mijn voorouders woonden letterlijk 'op de kop'!
De betekenis van de achternaam PENNE
De naam Penne verwijst vermoedelijk naar een woonplaats bij een heuvel, top of landtong, afgeleid van het Keltische/Romaanse woord 'penn' (kop, top, hoogte). Het is een typische plaatsnaam-achternaam: mensen kregen hem omdat ze bij of afkomstig van zo'n hoogte woonden.
Het familiewapen van PENNE
„Met pen en penning”
Doorsneden van lazuur en zilver; in het lazuurveel een zilveren ganzenveer schuinlinks geplaatst, in het zilveren veld een gouden penning; over beide velden een golvende zilveren dwarsbalk in het bovenste derde deel.
De naam Penne draagt niet één verhaal, maar drie, die elkaar door de eeuwen heen zijn gaan overlappen. Zij kan verwijzen naar de oude Italiaanse stad Penne in de Abruzzen, waarvan handelaren en reizigers de plaatsnaam meenamen als herkomstnaam wanneer zij zich elders vestigden. Zij kan ook teruggaan op het Oudfranse en Middelnederlandse woord 'penne', dat een veer of schrijfpen betekende — een bijnaam voor wie schreef, rekende of anderszins met de pen opviel. En zij is verwant aan namen als Pennincx en Penninck, afgeleid van 'penning', de munt, en dus aan het beroep van muntenmaker of geldwisselaar. Vanaf de zestiende en zeventiende eeuw duikt de naam, in vormen als Penn, Penna, Pennes en De Penne, op in doop-, trouw- en overlijdensregisters van de Zuidelijke Nederlanden en Noord-Frankrijk, in streken waar landbouw en ambacht hand in hand gingen — een naam die zich, net als de mensen die haar droegen, telkens opnieuw liet vastleggen op papier.
Het schild is doorsneden in lazuur en zilver, een eenvoudige maar sprekende deling die de twee kernbetekenissen van de naam naast elkaar zet. In het lazuurveld staat een zilveren ganzenveer, schuin geplaatst als ware zij net neergelegd na het schrijven: dit is de veer, de 'penne' in haar oudste zin, die verwijst naar de klerk of schrijver wiens bijnaam de familie is gaan dragen. In het zilveren veld rust een gouden penning, het beeld van de muntenmaker en geldwisselaar achter de naam Penninck en Pennincx, en een herinnering aan de waarde van eerlijk en nauwkeurig werk. Boven beide velden, over de volle breedte van het schild, loopt een golvende zilveren dwarsbalk in het bovenste derde deel: zij verbeeldt de contour van de heuvel waarop de stad Penne in de Abruzzen is gebouwd, de derde en oudste mogelijke oorsprong van de naam. Het helmteken herhaalt de ganzenveer, rechtop op een wrong van lazuur en zilver, als teken dat van alle betekenissen die de naam in zich draagt, het is de pen — het vastleggen, het doorgeven van geslacht op geslacht — die de familie het beste blijft kenmerken. De wapenspreuk 'Met pen en penning' verenigt de twee ambachten die aan de wortel van de naam liggen: schrijven en rekenen, woord en waarde, in evenwicht gehouden door wie de naam Penne voortdraagt.
De geschiedenis van de naam PENNE
De achternaam Penne heeft meerdere mogelijke oorsprongen, wat kenmerkend is voor veel Europese familienamen die zich onafhankelijk in verschillende regio's hebben ontwikkeld. Een belangrijke oorsprong is toponymisch: de naam kan verwijzen naar de Italiaanse stad Penne in de regio Abruzzen, een plaats met een geschiedenis die teruggaat tot de Romeinse tijd. Families die van daar afkomstig waren of er handel dreven, namen soms de plaatsnaam als achternaam aan wanneer zij zich elders vestigden. Daarnaast bestaat er in Frankrijk en België een mogelijke link met het woord "penne", dat in het Oudfrans en Middelnederlands kon verwijzen naar een veer, punt of pen, mogelijk gebruikt als bijnaam voor een schrijver, klerk of iemand met een opvallend kenmerk. In de Lage Landen, met name in Vlaanderen en delen van Nederland, komt de naam ook voor als variant van namen die verwant zijn aan "Pennincx" of "Penninck", welke oorspronkelijk verwezen naar het beroep van muntenmaker of geldwisselaar, afgeleid van het woord "penning" (munt).
Historisch gezien werden achternamen zoals Penne pas vanaf de late middeleeuwen en vroegmoderne tijd systematisch vastgelegd, toen kerkelijke en burgerlijke registers verplicht werden. In de Zuidelijke Nederlanden en Noord-Frankrijk komt de naam vanaf de 16e en 17e eeuw voor in doop-, huwelijks- en overlijdensakten, vaak in gebieden met agrarische of ambachtelijke gemeenschappen. De naam kent verschillende schrijfwijzen door de eeuwen heen, zoals Penn, Penna, Pennes of De Penne, wat wijst op regionale taalverschillen en de invloed van administratieve overdracht tussen generaties. Tegenwoordig komt de achternaam Pen