WEENINGS
„Zoons van Wenning, een oude Friese/Groningse voornaam”
Mijn achternaam Weenings betekent zo goed als 'zoon van Wenning' - een stukje Gronings erfgoed in mijn naam!
De betekenis van de achternaam WEENINGS
Weenings is een patroniem en betekent zoiets als 'zoon van Wenning' (of Weenink/Wening). De onderliggende voornaam gaat vermoedelijk terug op een Germaanse naam met de stam 'wen-', verwant aan woorden voor 'vriend' of 'hoop/verwachting'.
Het familiewapen van WEENINGS
„Van geslacht tot geslacht”
Doorsneden van keel en sinopel door een golvende zilveren dwarsbalk, beladen met drie ronde schijven van goud naast elkaar, in het schildhoofd een zilveren zespuntige ster.
De achternaam Weenings is een patroniem, ontstaan in de eeuwen voor 1811, toen in de noordelijke en oostelijke streken van Nederland de gewoonte heerste om een zoon te noemen naar zijn vader met het achtervoegsel "-ings", wat zoveel betekende als "zoon van" of "afkomstig van". De stam "Ween" verwijst waarschijnlijk naar een oude Germaanse of Friese persoonsnaam, gedragen door een vroege naamdrager wiens herinnering via zijn nakomelingen bewaard bleef, generatie na generatie, tot de naam bij de invoering van de burgerlijke stand definitief werd vastgelegd. Dat de naam zeldzaam is en zich concentreert in een beperkt gebied, wijst op een kleine, hechte gemeenschap waaruit alle huidige dragers van de naam Weenings uiteindelijk voortkomen — een lijn die zich, door emigratie, inmiddels over de wereld heeft verspreid, maar wortelt in dat ene noordelijke of oostelijke stukje Nederland.
Het schild is doorsneden van keel (rood) en sinopel (groen), de kleuren van het land en de gemeenschap waarin de naam ontstond: het rood verwijst naar de kracht en het doorzettingsvermogen van de vroege naamdragers, het groen naar de landelijke, noordelijke en oostelijke streken waar de naam wortelde. De golvende zilveren dwarsbalk stelt een grens of beekloop voor, zoals die het landschap van Nederlands noorden en oosten kenmerkt, en verbeeldt tegelijk de ononderbroken lijn van vader op zoon die het achtervoegsel "-ings" zelf uitdrukt. De drie gouden schijven op deze balk zijn de opeenvolgende generaties die, als voetstappen langs de rivier van de tijd, de naam hebben doorgegeven — van de eerste Weening tot de huidige dragers van Weenings. De zilveren zespuntige ster in het schildhoofd staat voor de oorspronkelijke voornaam Weening zelf, als een leidend licht waarnaar de gehele familielijn wordt genoemd en waaraan zij haar identiteit ontleent. Boven het schild draagt een stalen kanteelhelm met dekkleden in keel en sinopel, gevoerd met goud, als helmteken diezelfde zespuntige ster, geflankeerd door twee groene eikentakjes die duurzaamheid en groei symboliseren. De wapenspreuk "Van geslacht tot geslacht" vat de kern van het patroniem samen: een naam die, zoals het achtervoegsel "-ings" belooft, van vader op zoon is overgegaan en zo tot op de dag van vandaag voortleeft.

De geschiedenis van de naam WEENINGS
De achternaam Weenings is een Nederlandse familienaam die vermoedelijk voortkomt uit een patroniem, een naamvorm die oorspronkelijk verwees naar het feit dat iemand de zoon of afstammeling was van een persoon met de voornaam Weening of een variant daarvan. Het achtervoegsel "-ings" is een typisch Nederlands en vooral in het noorden en oosten van het land voorkomend patroniem-suffix, dat oorspronkelijk "zoon van" of "afkomstig van" betekende. De stam "Ween" kan mogelijk teruggaan op een oude Germaanse of Friese persoonsnaam, of verwijzen naar een plaatsnaam met een vergelijkbare klank. Achternamen met dit suffix ontstonden voornamelijk in de periode voorafgaand aan de invoering van de verplichte burgerlijke stand in 1811, toen Napoleon bepaalde dat alle Nederlanders een vaste achternaam moesten aannemen, wat leidde tot een grote diversiteit aan patroniem-gebaseerde familienamen in de Nederlandse taal.
Geografisch gezien wordt de naam Weenings voornamelijk aangetroffen in de noordelijke en oostelijke provincies van Nederland, gebieden waar het gebruik van namen met het "-ings" achtervoegsel traditioneel gebruikelijker was dan in de westelijke kustprovincies. Dit patroon sluit aan bij de bredere geschiedenis van Nederlandse achternamen, waarbij regionale taalverschillen en lokale gebruiken sterk bepalend waren voor de vorm die familienamen aannamen. De naam is relatief zeldzaam en komt tegenwoordig slechts bij een beperkt aantal families voor, wat erop wijst dat de oorspronkelijke naamdragers zich mogelijk in een specifieke, kleinere gemeenschap bevonden. Door emigratie in de negentiende en twintigste eeuw, onder andere naar de Verenigde Staten en andere delen van de wereld, zijn dragers van de naam Weenings ook buiten Nederland terug te vinden, waarbij de spelling soms licht varieerde als gevolg van fonetische