REULEN
„Reulen: een zoon van iemand die Reul heette”
Mijn achternaam Reulen komt van een voorvader die 'Reul' heette, een koosnaam voor Rudolf!
De betekenis van de achternaam REULEN
Reulen is vermoedelijk een patroniem, gevormd naar een voorvader met de voornaam Reul(e), een verkorte vorm van Rudolf (uit oud-Germaans 'roem' en 'wolf'). De uitgang -en verwijst naar 'zoon van' of 'behorend tot de familie van'.
Het familiewapen van REULEN
„Bij het water, staande”
Doorsneden golvend van azuur en sinopel, beladen met een golvende dwarsbalk van zilver, waaruit een opkomende halve brak van goud oprijst.
De naam Reulen is gegroeid in het grensland tussen Nederlands- en Belgisch-Limburg en het Rijnland, waar dorpen langs Maas en beken hun families al eeuwenlang naar het landschap of naar een voorvader vernoemden. Twee sporen komen samen in deze naam: enerzijds een verkorting van een oude Germaanse persoonsnaam als Rudolf of Reginold, waarin de kernstam "Reu-" bewaard bleef, en anderzijds een woonplaatsnaam voor wie leefde bij een "reul" of "roel" — een waterloop, greppel of laaggelegen, vochtig stuk land. Vanaf de zestiende en zeventiende eeuw verschijnt de naam in de doop-, trouw- en begrafenisboeken van parochies rond Maastricht, Sittard en Aken, waar zij diende om families in kleine, hechte gemeenschappen van elkaar te onderscheiden, en zij bleef sterk verankerd in het katholieke grensgebied van Nederland, België en Duitsland.
Het schild toont een golvende deling van azuur en sinopel, waarbij het blauw het water verbeeldt en het groen het lage, vruchtbare land waarnaar de naam kan verwijzen — samen vormen zij het landschap van de "reul" waaraan de eerste dragers hun naam ontleenden. De golvende dwarsbalk van zilver is de waterloop zelf, rustig en aanhoudend stromend tussen beide helften, een teken van de plek die de familie voortbracht en van de voortdurende, kalme stroom van generatie op generatie. De opkomende halve brak van goud, oprijzend uit deze golvende balk, verwijst naar het tweede spoor van de naam: de oude Germaanse persoonsnaam met zijn kracht en trouw, hier verbeeld als een waakzaam, standvastig dier dat zich optrekt aan het water in plaats van ervoor te wijken. Het goud van de brak staat voor waardigheid en volharding, verworven niet door strijd maar door blijven staan waar anderen zouden wijken. De spreuk "Bij het water, staande" vat dit tweeledig erfgoed samen: een familie die haar naam ontleent aan een plek en aan een persoon, en die in beide gevallen gekenmerkt wordt door standvastigheid nabij het water dat haar eerste dragers omringde.
De geschiedenis van de naam REULEN
De achternaam Reulen vindt zijn oorsprong voornamelijk in de grensregio tussen Nederlands- en Belgisch-Limburg en het aangrenzende Duitse Rijnland, een gebied waar veel achternamen eindigen op "-en" als aanduiding van afkomst of familieverband. Etymologisch wordt de naam meestal teruggevoerd op een verkorte of verbasterde vorm van een Germaanse persoonsnaam, mogelijk afgeleid van "Rudolf" of "Reginold", waarbij de eerste lettergreep "Reu-" als kernstam behouden bleef. Een andere veelvoorkomende verklaring koppelt de naam aan een toponymische oorsprong, verwijzend naar een woonplaats bij een "reul" of "roel", een streektaalterm die in sommige Limburgse dialecten duidde op een waterloop, greppel of laagliggend land. In dat geval zou Reulen oorspronkelijk een plaatsaanduidende bijnaam zijn geweest voor iemand die woonde nabij zo'n waterrijk terrein, wat later als vaste familienaam werd vastgelegd.
Historisch gezien duiken de eerste geschreven vermeldingen van de naam Reulen op in kerkelijke doop-, trouw- en begrafenisregisters uit de zestiende en zeventiende eeuw, voornamelijk in dorpen rond Maastricht, Sittard en het Duitse Aken. In deze periode was het gebruik van vaste achternamen nog volop in ontwikkeling, en namen als Reulen dienden om families te onderscheiden binnen kleine, hechte gemeenschappen. De naam komt vaker voor in katholieke families uit deze regio, wat wijst op een sterke lokale verankering in het cultureel en religieus grensgebied tussen Nederland, België en Duitsland. Tegenwoordig is Reulen nog steeds relatief zeldzaam en overwegend geconcentreerd