SIMON
„Simon: een bijbelse voornaam die familienaam werd”
Mijn achternaam Simon gaat terug op een bijbelse apostel en betekent zoiets als 'God heeft gehoord'!
De betekenis van de achternaam SIMON
Simon is afgeleid van de Hebreeuwse voornaam Simeon/Shimon, wat zoiets betekent als 'hij die hoort' of 'God heeft gehoord'. De naam werd via de apostel Simon Petrus enorm populair in heel christelijk Europa en groeide zo uit tot familienaam.
Het familiewapen van SIMON
„Gehoord en gedragen”
In azure een gehoorbeeld (oor) van zilver vergezeld boven van een ster van zes punten van goud, en beneden van twee zilveren vissen, rechtstaand en van elkaar afgewend.
De naam Simon gaat terug op het Hebreeuwse "Shim'on", wat zoveel betekent als "hij die hoort" of "God heeft gehoord". De naam verspreidde zich via het Grieks en het Latijn over heel Europa, vooral dankzij Simon Petrus, de apostel en visser aan het meer van Galilea. Vanaf de twaalfde en dertiende eeuw werd de voornaam van vader op zoon doorgegeven als patroniem, en zo ontstond de familienaam Simon, die in de Lage Landen tot op vandaag een van de meest voorkomende achternamen is — gedragen door mensen uit alle lagen van de samenleving, van handwerkslieden tot geleerden.
Het schild is ontworpen als een sprekend wapen dat de naam letterlijk verbeeldt. Het zilveren oor, centraal in het azuren veld, verwijst rechtstreeks naar de betekenis "hij die hoort": het is het symbool van aandacht, van luisteren naar God en naar de naaste, van een naam die letterlijk "gehoor" in zich draagt. De gouden zespuntige ster erboven verbeeldt het goddelijke aspect van de naam, "God heeft gehoord", en verwijst naar de Hebreeuwse oorsprong van Shim'on. De twee zilveren vissen, rechtstaand en van elkaar afgewend, eren Simon Petrus, de visser-apostel wiens roeping de naam Simon eeuwenlang tot een van de meest gedragen doopnamen van Europa maakte. Het diepe azuur van het veld staat voor trouw en waakzaamheid, terwijl zilver zuiverheid en oprechtheid uitdrukt. De motto "Gehoord en gedragen" vat de kern van de naam samen: een naam die ontstond uit het geloof dat gebeden worden verhoord, en die van generatie op generatie werd gedragen — door talloze families, in talloze landen, tot op de dag van vandaag.
De geschiedenis van de naam SIMON
De achternaam Simon vindt zijn oorsprong in de Hebreeuwse voornaam "Shim'on", wat "hij die hoort" of "God heeft gehoord" betekent. Deze naam werd via het Grieks (Simōn) en het Latijn (Simon) verspreid door heel Europa, voornamelijk dankzij de bijbelse figuur Simon Petrus, een van de twaalf apostelen van Jezus Christus. Door de grote invloed van het christendom in de middeleeuwen werd Simon een zeer populaire doopnaam in vrijwel alle Europese landen, van Frankrijk en Duitsland tot Engeland en de Lage Landen. Vanaf de twaalfde en dertiende eeuw, toen achternamen geleidelijk gemeengoed werden, ontstond de familienaam Simon door de voornaam van een vader of voorvader over te nemen als patroniem. Dit verklaart waarom de naam in zoveel verschillende landen en taalgebieden voorkomt, vaak met kleine spellingsvarianten zoals Simons, Simone, Simoni of Simonis.
In de Nederlandse en Vlaamse context is Simon een van de meest voorkomende achternamen, wat te danken is aan de wijdverspreide populariteit van de voornaam gedurende eeuwen. De naam komt vooral veel voor in gebieden met een sterke katholieke of protestantse traditie, waar bijbelse namen als doopnamen veelvuldig werden doorgegeven. Historisch gezien werd de naam gedragen door mensen uit alle lagen van de bevolking, van handwerkslieden en boeren tot geleerden en geestelijken, wat aantoont dat het geen naam is die aan een specifieke sociale klasse of beroep gebonden was. Opmerkelijk is dat de naam Simon in verschillende culturen apart is blijven bestaan, zowel als voornaam als achternaam, en dat bekende historische figuren met deze naam, zoals Simon de Grote in de Nederlandse geschiedenis of diverse kunstenaars en wetenschappers, hebben bijgedragen aan het aanzien van de naam door de eeuwen heen.