KRUISSEL
„Genoemd naar een kruispunt of een kruisbeeld in het landschap”
Mijn achternaam Kruissel verwijst waarschijnlijk naar een oud wegkruis - letterlijk mijn wortels op een kruispunt.
De betekenis van de achternaam KRUISSEL
Kruissel verwijst waarschijnlijk naar 'kruis' (een wegkruis, kruisbeeld of kruising van paden), gecombineerd met een verkleinend of plaatsaanduidend achtervoegsel. Wie de naam droeg, woonde vermoedelijk dicht bij zo'n herkenningspunt in het dorp.
Het familiewapen van KRUISSEL
„Waar wegen samenkomen”
Per saltire van azuur en sinopel, in het midden een puntkruisje van zilver, vergezeld in elk der vier kanten van een klein zilveren wegheuveltje.
De naam Kruissel is een toponymische familienaam, ontstaan in de middeleeuwen in het oosten en zuidoosten van Nederland — in streken als Overijssel en Gelderland — waar zij werd gegeven aan mensen die woonden bij een kruispunt van wegen of bij een kruisvormig landschapsteken, vaak een klein kruisbeeld dat een grens, een pelgrimsroute of een kapel aanduidde. Het element "kruis" verwijst rechtstreeks naar dat kruisvormige baken; het achtervoegsel "-sel" maakt er iets kleins, iets vertrouwds en plaatsgebonden van: niet het grote kruis van de kerk, maar het bescheiden kruisje aan de eigen weg, het herkenningspunt van het dorp. Omdat de naam zeldzaam bleef, droeg elke familie die hem voerde een bijzonder sterke band met die ene plek waar de wegen samenkwamen.
Het schild is verdeeld per saltire — diagonaal gekruist — in azuur en sinopel, en beeldt zo letterlijk de kruising van wegen uit waaraan de naam haar oorsprong ontleent: het blauw staat voor de open lucht boven het open veld, het groen voor het omliggende land dat de wegen doorsnijden. In het midden staat een klein zilveren puntkruisje (kruis fitché), de kern van de naam zelf, geplant als een baken op de plaats waar de paden elkaar raken. De vier kleine zilveren wegheuveltjes in de hoeken markeren de vier richtingen die van dat kruispunt uitwaaieren — noord, oost, zuid en west — en herinneren aan de reizigers en pelgrims die er eeuwenlang voorbijkwamen. Boven het schild draagt de stalen toernooihelm, zonder kroon naar burgerlijk gebruik, een wrong van azuur en sinopel met daarop hetzelfde kleine zilveren kruisje als helmteken, zodat het teken van de kruising zich herhaalt van hoog tot laag. De spreuk "Waar wegen samenkomen" vat de kern van de familie Kruissel samen: een naam ontstaan niet uit een persoon, maar uit een plek — de plaats waar mensen elkaar troffen, en waar deze familie generatie na generatie haar wortels heeft liggen.
De geschiedenis van de naam KRUISSEL
De achternaam "Kruissel" behoort tot de categorie van Nederlandse toponymische familienamen, wat betekent dat de naam waarschijnlijk is afgeleid van een plaatsnaam, een landschapskenmerk of een specifieke locatie waar de eerste dragers van de naam woonden of vandaan kwamen. De stam "kruis" verwijst in het Nederlands naar een kruisvormig object of een kruispunt, en werd vaak gebruikt om plekken aan te duiden waar wegen elkaar kruisten of waar een religieus kruisbeeld stond, bijvoorbeeld bij een kapel, een grens of een pelgrimsroute. Het achtervoegsel "-sel" komt in de Nederlandse taal voor als een verkleinings- of afleidingsvorm en kan wijzen op een kleinere variant van een groter geografisch kenmerk, zoals een klein kruispunt of een lokale benaming voor een kruisvormige plek in het landschap. Namen met dergelijke elementen ontstonden doorgaans in de middeleeuwen, toen achternamen in Nederland en Vlaanderen steeds gebruikelijker werden om families van elkaar te onderscheiden, vooral in dorpen en kleinere gemeenschappen waar meerdere personen dezelfde voornaam droegen.
Wat betreft de geografische oorsprong wordt aangenomen dat de naam "Kruissel" met name voorkwam in de oostelijke en zuidoostelijke regio's van Nederland, mogelijk in gebieden zoals Overijssel, Gelderland of aangrenzende delen van Duitsland, waar soortgelijke toponymische naamvorming gebruikelijk was. De naam is tegenwoordig relatief zeldzaam, wat erop kan wijzen dat de familie in de loop der eeuwen niet sterk is uitgebreid of dat er sprake was van emigratie, waardoor het aantal dragers beperkt is gebleven. Historisch gezien droegen dragers van dergelijke plaatsgebonden namen vaak een sterke band met