KOSSE
„Kosse: een oude Nederlandse roepnaam, geen visnaam”
Mijn achternaam Kosse blijkt terug te gaan op een middeleeuwse koosnaam!
De betekenis van de achternaam KOSSE
Kosse is vermoedelijk ontstaan als verkorte roepnaam of patroniem van oudere Germaanse voornamen die begonnen met 'Kon-' of 'Kos-', zoals Konrad of varianten daarvan. De naam duidde oorspronkelijk simpelweg 'zoon of familie van Kos(se)' aan, waarbij Kosse zelf een koosvorm van een voornaam was.
Het familiewapen van KOSSE
„Roepend uit eigen grond”
In zilver een omgewende zwarte kos (kraaivogel) met opgeheven vlucht, staande op een groene driiberg, doorsneden van een golvende schuinbalk van azuur; op de helm een wrong van zilver en zwart waaruit dezelfde kos oprijst, dekkleden zilver en zwart, gevoerd van azuur.
De naam Kosse laat zich niet tot één sluitende oorsprong herleiden, en juist dat maakt haar tot een naam met meerdere lagen. Sommigen zien er een verkorting in van een middeleeuwse doopnaam als Cornelis of Nicolaas; anderen herkennen het Middelnederlandse woord "kos", een streektaalbenaming voor een vogel uit de kraaienfamilie, gebruikt als bijnaam voor wie op deze vogel leek in voorkomen of gedrag. De uitgang "-se" wijst bovendien op een patroniem: Kosse als "zoon van Kos", een naamvorm die typisch is voor de Lage Landen vóór de vaste achternaamgeving in de negentiende eeuw. De naam is van oudsher vooral gevestigd in de noordelijke en oostelijke provincies van Nederland en het aangrenzende Duitse gebied, streken van weidse velden en waterlopen waar de kraaiachtigen van oudsher thuis zijn.
Het wapen eert deze meerduidige herkomst met een sprekend beeld: de zwarte kos (zilver op zwart) is de vogel die de familienaam zijn klank gaf, weergegeven met opgeheven vlucht als teken van waakzaamheid en een stem die zich laat horen. De vogel staat op een groene driiberg, sinopel, zinnebeeld van de vaste grond en de landelijke oorsprong van het geslacht in de noordelijke en oostelijke provincies. De golvende schuinbalk van azuur verbeeldt de waterlopen van dat gebied, de rivieren en beken die het land doorsneden en het leven er vormgaven. Het zilveren veld staat voor helderheid en eerlijkheid, deugden die men de eerste dragers van de naam toedichtte. De helmwrong van zilver en zwart herhaalt de kleuren van de vogel en bindt helmteken en schild samen, terwijl de motto "Roepend uit eigen grond" verwijst naar de kos die zich laat horen vanaf de eigen bodem: een familie die, ongeacht welke naam haar precies voortbracht, zich altijd geworteld weet in haar land van herkomst.
De geschiedenis van de naam KOSSE
De achternaam Kosse behoort tot de categorie van Nederlandse en Nederduitse familienamen waarvan de exacte oorsprong niet met absolute zekerheid is vastgesteld, maar waarvoor verschillende etymologische verklaringen worden aangedragen. Een veelgenoemde theorie koppelt de naam aan een verkorte of verbasterde vorm van een voornaam, mogelijk afgeleid van namen als Cornelis, Nicolaas of oudere Germaanse doopnamen die in de middeleeuwen gangbaar waren. Een andere mogelijke verklaring wijst op een verband met het Middelnederlandse woord "kos", dat in sommige streken werd gebruikt om een vogel uit de kraaienfamilie aan te duiden, waardoor de naam mogelijk oorspronkelijk als bijnaam ontstond voor iemand met bepaalde uiterlijke kenmerken of gedragingen die aan dit dier deden denken. Namen die eindigen op "-se" of "-sen" wijzen vaak op een patroniem, wat suggereert dat Kosse oorspronkelijk "zoon van Kos" betekende, een gebruikelijke naamgevingspraktijk in de Lage Landen vóór de invoering van vaste achternamen in de negentiende eeuw.
Geografisch gezien wordt de naam Kosse vooral aangetroffen in Nederland, met name in de noordelijke en oostelijke provincies, en komt ook voor in aangrenzende Duitse