FONTAINE
„Genoemd naar de bron in het dorp”
Mijn naam betekent letterlijk 'bron' — mijn voorouders woonden vast naast het water van het dorp.
De betekenis van de achternaam FONTAINE
Fontaine is een Franse plaatsaanduidende naam voor iemand die woonde bij een bron of waterput. Het komt van het Franse woord 'fontaine', dat 'bron' betekent.
Het familiewapen van FONTAINE
„Bij de bron blijft men leven”
Van azuur en sinopel doorsneden golvend, waarover een fontein van zilver op golvend (barry-wavy zilver en azuur) ter hoogte van het hart van het schild, vergezeld in het schildhoofd van twee zespuntige sterren van zilver.
De naam Fontaine ontstond in middeleeuws Frankrijk als een habitatienaam: wie bij de dorpsbron woonde, het kloppende hart van elke gemeenschap waar water werd geput en mensen elkaar troffen, werd "de la Fontaine" genoemd, later verkort tot Fontaine. Vanuit Normandië en Wallonië verspreidde de naam zich over Franstalig Europa en daarbuiten, gedragen door eenvoudige dorpelingen én adellijke geslachten, en verwierf literaire glans door de fabeldichter Jean de La Fontaine. In de kern bleef de naam altijd hetzelfde vertellen: hier woonde men bij het water dat leven bracht.
Het schild toont een golvende doorsnede van azuur en sinopel — het blauw van de bronwater en het groen van de weide eromheen, de twee landschappen die elke bron in evenwicht houdt. Op de golvende scheidingslijn zelf rijst de heraldieke fontein, barry-wavy in zilver en azuur, het letterlijke beeld van de naam: de bron waaruit water welt, hier weergegeven in het edele zilver dat zuiverheid en klaarheid verbeeldt. De twee zespuntige sterren van zilver in het schildhoofd verwijzen naar de generaties die zich, waar zij ook zwierven, altijd weer lieten leiden naar het water — naar huis. Het devies "Bij de bron blijft men leven" vat de belofte van de naam samen: zolang de bron stroomt, blijft de familie gevoed, verbonden en springlevend. Dit wapen is een eigentijds ontwerp, opgesteld in de heraldische traditie, en geen overgeleverd historisch familiewapen.
De geschiedenis van de naam FONTAINE
De achternaam Fontaine vindt haar oorsprong in Frankrijk en behoort tot de categorie van plaatsnaam- of habitatienamen, wat betekent dat zij oorspronkelijk verwees naar een specifieke locatie waar de drager woonde of vandaan kwam. Etymologisch stamt de naam af van het Franse woord "fontaine", wat "bron" of "waterbron" betekent, afgeleid van het Latijnse "fontana" of "fons", eveneens verwijzend naar een bron of waterput. In middeleeuws Frankrijk was het gebruikelijk om mensen te identificeren aan de hand van opvallende kenmerken in hun directe omgeving, en een bron was destijds vaak een centraal en belangrijk punt in een dorp of gehucht, waar mensen samenkwamen voor water. Wie in de nabijheid van zo'n bron woonde, kreeg dan ook al snel de toenaam "de la Fontaine" of simpelweg "Fontaine", wat letterlijk "bij de bron" betekent.
In de loop der eeuwen verspreidde de naam Fontaine zich vanuit Frankrijk naar andere delen van Europa, met name naar België, Luxemburg en later ook naar Engeland en Nederland, mede door migratie, handel en huwelijken tussen families uit verschillende regio's. Doordat bronnen in vrijwel elke Franstalige streek voorkwamen, ontstond de naam onafhankelijk van elkaar op meerdere plaatsen, wat verklaart waarom Fontaine tegenwoordig een van de meest voorkomende Franse achternamen is en in talloze varianten voorkomt, zoals Lafontaine, Fontanet of Fontane. Historisch gezien werd de naam gedragen door zowel gewone dorpsbewoners als door adellijke families, met name in regio's als Normandië en Wallonië, waar verschillende adellijke geslachten de naam Fontaine of de la Fontaine voerden. Een opmerkelijk kenmerk van de naam is haar culturele resonantie, mede dankzij bekende dragers zoals de beroemde Franse fabeldichter Jean de La Fontaine uit de zeventiende eeuw, wat de naam een blijvende literaire en historische betekenis heeft gegeven binnen de Franstalige wereld.