BLANKMAN
„Blankman: de 'blanke' of stralende man”
Mijn achternaam betekent zoiets als 'de blanke/stralende man' — een bijnaam uit de middeleeuwen!
De betekenis van de achternaam BLANKMAN
Blankman is een bijnaamsachternaam die waarschijnlijk verwijst naar iemand met een lichte huid, blond haar of een stralend, 'blank' uiterlijk. In het Middelnederlands betekende 'blank' vooral 'licht', 'wit' of 'glanzend', vaak gebruikt als onderscheidend kenmerk in een dorp of familie.
Het familiewapen van BLANKMAN
„Blank van aard, sterk van hand”
In zilver een stralende gouden zon in het schildhoofd, en een geharnaste arm van natuurlijke kleur, uit een golvend azuurblauw schildvoet opkomend, houdende een zilveren schijf.
De naam Blankman is ontstaan als een sprekende bijnaam in de Nederlandse en Duitse taalgebieden, gevormd uit "blank" — wat in het Middelnederlands en Middelhoogduits "wit", "licht" of "glanzend" betekende — en "man", een gangbaar achtervoegsel dat eenvoudig "persoon" aanduidde. Vermoedelijk kreeg de eerste drager van deze naam haar toebedeeld vanwege een lichte huidskleur, blond haar of een onbewerkte, zuivere huid die opviel binnen zijn gemeenschap. Vanaf de late middeleeuwen tot in de vroegmoderne tijd, en met name vanaf de invoering van de burgerlijke stand door Napoleon in 1811, werd deze persoonlijke karakteristiek vastgelegd als vaste familienaam, onder meer in Nederlandse en Joods-Nederlandse gemeenschappen, waar de naam tot op heden relatief zeldzaam is gebleven.
Het ontwerp van dit wapen vertaalt de naam letterlijk en zorgvuldig naar heraldische taal. Het zilveren (argent) veld zelf verbeeldt "blank" in zijn oorspronkelijke betekenis: licht, onbewerkt, zuiver — de kleur die de familie draagt in haar naam wordt hier de kleur van het schild zelf. De gouden zon in het schildhoofd, stralend en onverhuld, staat voor het "glanzende" en "lichtende" aspect van blank: de warmte en helderheid die de naam oorspronkelijk aan een persoon toeschreef. De geharnaste arm, opkomend uit het golvende azuurblauwe schildvoet en een zilveren schijf omhoog houdend, verbeeldt de "man" in Blankman: de standvastige mens die, geworteld in zijn gemeenschap (het azuur als grond en herkomst), zijn eigen zuivere aard — de zilveren schijf, een spiegel van het blanke zelf — omhooghoudt en beschermt. De motto "Blank van aard, sterk van hand" verbindt beide elementen van de naam: de innerlijke helderheid ("blank van aard") en de dragende kracht van de mens die deze naam door de generaties heeft gevoerd ("sterk van hand").
De geschiedenis van de naam BLANKMAN
De achternaam Blankman is een samengestelde Nederlandse/Duitse naam die is opgebouwd uit twee elementen: "blank", wat in het Middelnederlands en Middelhoogduits "wit", "licht" of "glanzend" betekende, en "man", een veelgebruikt achtervoegsel in Germaanse achternamen dat simpelweg "man" of "persoon" aanduidt. De naam ontstond waarschijnlijk als een bijnaam die verwees naar een persoon met een lichte huidskleur, blond haar, of mogelijk een blanke, onbewerkte huid vergeleken met anderen in de gemeenschap. Dergelijke beschrijvende achternamen waren gebruikelijk in de late middeleeuwen en vroegmoderne periode, toen achternamen zich ontwikkelden vanuit persoonlijke kenmerken, beroepen of woonplaatsen om individuen binnen groeiende bevolkingen te onderscheiden. De naam komt voor in zowel Nederland als Duitsland en delen van Scandinavië, wat wijst op een gedeelde Germaanse taalkundige oorsprong.
Historisch gezien is de familienaam Blankman vooral terug te vinden in Nederlandse en Joods-Nederlandse gemeenschappen, waar de naam vanaf de 18e en 19e eeuw steeds vaker in officiële registers verscheen, mede door de invoering van de Franse burgerlijke stand onder Napoleon in 1811, toen inwoners verplicht werden een vaste achternaam te registreren. Sommige families kozen bestaande bijnamen zoals Blankman, terwijl anderen de naam aannamen als vertaling of aanpassing van soortgelijke namen uit andere talen. De naam wordt tegenwoordig gevonden in Nederland, België, de Verenigde Staten en andere landen waarnaar Nederlandse emigranten in de 19e en 20e eeuw zijn verhuisd. Een opmerkelijk kenmerk van de naam is haar relatief zeldzame voorkomen vergeleken met andere Nederlandse achternamen, wat het onderzoeken van genealogische lijnen vaak vergemakkelijkt voor families die deze naam dragen.