VERMEER
„Vermeer: van het meer, letterlijk "bij de plas water"”
Mijn achternaam betekent letterlijk "bij het meer" — mijn voorouders woonden dus aan het water!
De betekenis van de achternaam VERMEER
Vermeer is een plaatsaanduidende achternaam die "van/bij het meer" betekent, gegeven aan iemand die woonde nabij een meer, plas of waterpartij. De naam is een samentrekking van "van der meer" of "van de meer".
Wilt u zien wat er in de registers staat? Het verdiepingsdossier VERMEER bevat de akten, de tellingen en de originele registerbladen — met bij elke bewering de bron erbij. €47
Bekijk het dossier VERMEER →Wonend aan het meer
Bij elke alinea staat hoe zeker wij ervan zijn.
VastgesteldDe naam Vermeer is opgebouwd uit twee onderdelen die samen een plaatsaanduiding vormen. Het eerste deel, 'ver', is een samentrekking van 'van der' of 'van den', een voorzetselconstructie die in het Middelnederlands veelvuldig werd gebruikt om iemand te koppelen aan een plek. Het tweede deel, 'meer', verwees niet alleen naar een groot binnenwater zoals wij dat nu kennen, maar kon in de middeleeuwse en vroegmoderne taal ook een moerassig laagland, een poel of een drassige plas aanduiden. De naam betekent dus letterlijk 'van het meer' of 'wonend bij het meer', en behoort tot de grote familie van Nederlandse achternamen die zijn ontstaan uit een toponiem, een kenmerk in het landschap waarnaar iemand vernoemd werd.
Zeer waarschijnlijkDit soort namen ontstond doordat mensen in kleine gemeenschappen van elkaar onderscheiden moesten worden, en de meest voor de hand liggende manier was te verwijzen naar waar iemand woonde. Wie aan de rand van een meer, plas of veenwater woonde, kon door dorpsgenoten worden aangeduid als 'die van het meer' of 'die ver meer', wat na verloop van generaties samensmolt tot één woord: Vermeer. Dit proces van naamvorming was informeel en groeide organisch, lang voordat er sprake was van een officiële registratie. Pas toen deze bijnamen van vader op zoon werden doorgegeven en dus hun betekenis als letterlijke woonplaatsaanduiding verloren, werden het echte, erfelijke familienamen.
Zeer waarschijnlijkDe mensen die deze naam als eersten droegen, leefden in een landschap dat wezenlijk anders was dan het huidige, drooggelegde en ingepolderde Nederland. Grote delen van Zuid-Holland en Noord-Holland bestonden nog uit veengebieden, meren en plassen die pas vanaf de zeventiende eeuw op grote schaal werden drooggemalen. Denk aan het Haarlemmermeer, de Schermer of talloze kleinere, inmiddels verdwenen wateren. Wie bij zo'n meer woonde, leefde vaak van visserij, rietsnijden, turfwinning of kleinschalige landbouw op de drassige oevers, en had voortdurend te maken met de nabijheid van water als zowel hulpbron als gevaar. De naam Vermeer draagt daarmee een stuk concrete, zintuiglijke leefwereld in zich: het geklater van water, de geur van moeras en riet, het werk van mensen die het land letterlijk uit het water moesten bevechten.
Zeer waarschijnlijkOmdat 'meer' als landschapselement in vrijwel elke provincie van de Lage Landen voorkwam, is het zeer waarschijnlijk dat de naam Vermeer niet uit één enkele familie of één enkele plek is voortgekomen, maar onafhankelijk van elkaar op meerdere plaatsen is ontstaan. Dit verklaart ook waarom de naam tegenwoordig relatief veel voorkomt: het gaat vermoedelijk om een groot aantal oorspronkelijk niet-verwante families die toevallig dezelfde topografische aanduiding kregen. Dit in tegenstelling tot namen die van een unieke persoonsnaam zijn afgeleid en dus vaker uit één stamvader herleidbaar zijn. Voor dragers van de naam Vermeer betekent dit dat een gedeelde achternaam allerminst wijst op een gedeelde afstamming.
VastgesteldDe spelling van de naam heeft door de eeuwen heen enige variatie gekend, wat typisch is voor namen die ontstonden in een tijd zonder vaste spellingsregels. Naast Vermeer komen ook vormen als Vermeere, Vermeeren of Vermeren voor, waarbij de toegevoegde 'e' of 'n' vaak een meervouds- of verbogen vorm weergeeft, of een regionale uitspraakvariant. In sommige streken, met name in Vlaanderen en Brabant, ontwikkelden zich vergelijkbare maar net iets andere vormen, terwijl in Holland de kortere vorm Vermeer het meest gangbaar bleef. Klerken en pastoors die doop-, trouw- en begraafboeken bijhielden, schreven namen bovendien vaak fonetisch op, wat tot verdere kleine verschillen tussen takken van families kon leiden, zelfs binnen één en dezelfde streek.
VastgesteldMet de invoering van de Burgerlijke Stand in 1811, onder het Franse bewind van Napoleon, werden achternamen in Nederland verplicht en definitief vastgelegd. Families die tot dan toe de naam Vermeer in min of meer vaste vorm droegen, zagen deze naam nu officieel geregistreerd en van generatie op generatie ongewijzigd doorgegeven. Dit betekent dat de vorm van de naam zoals wij die vandaag kennen, grotendeels is bevroren op het moment van deze registratie, ook al bestond de naam zelf al eeuwen daarvoor in de volksmond en in kerkelijke archieven.
VastgesteldDe bekendste drager van de naam is zonder twijfel Johannes Vermeer, de Delftse meester uit de Gouden Eeuw wiens schilderijen als 'Het Meisje met de Parel' en 'Gezicht op Delft' wereldfaam genieten. Zijn roem heeft ertoe bijgedragen dat de naam Vermeer wereldwijd wordt herkend, al bestaat er geen enkele aanwijzing dat alle huidige dragers van de naam van hem of zijn directe familie afstammen; gezien de topografische en waarschijnlijk meervoudige oorsprong van de naam is dat ook onwaarschijnlijk. Vandaag komt de naam nog steeds veruit het meest voor in Nederland, met kleinere aantallen in België en in landen met een geschiedenis van Nederlandse emigratie zoals de Verenigde Staten, Canada en Zuid-Afrika, waar de naam soms ook verbasterd is geraakt tot lokaal klinkende varianten.