VEGERSTEEN
„Waarschijnlijk een verbasterde plaatsnaam met 'steen'”
Mijn achternaam verwijst mogelijk naar een stenen huis van een veger — letterlijk 'huis van steen'!
De betekenis van de achternaam VEGERSTEEN
'Vegersteen' lijkt opgebouwd uit een persoonsnaam of beroepselement gecombineerd met '-steen', een veelvoorkomend achtervoegsel dat verwijst naar een stenen huis, burcht of markant rotsblok waarnaar een familie of hoeve werd genoemd. Het eerste deel doet denken aan 'veger' (iemand die veegt, mogelijk een schoorsteenveger of straatveger), waardoor de naam oorspronkelijk 'bij de stenen woning van de veger' kan hebben betekend.
Het familiewapen van VEGERSTEEN
„Veegt en bouwt voort”
Doorsneden van zilver en zwart; boven een bezem van berkentwijgen gebonden met goud, paalsgewijs geplaatst; onder een gehouwen steen van natuurlijke kleur, rustend op de deellijn.
De naam Vegersteen is vermoedelijk ontstaan in het begin van de negentiende eeuw, toen onder het Napoleontische bestuur de Burgerlijke Stand vaste achternamen afdwong en veel Nederlanders — vaak in het noordoosten van het land, in Groningen, Drenthe of Overijssel — een naam moesten laten vastleggen die hun herkomst of hun werk beschreef. In "Vegersteen" komen twee werelden samen: "Veger" verwijst naar het beroep of de bijnaam van een voorvader die zijn brood verdiende met vegen of schoonmaken, en "steen" duidt op een woonplaats bij een opvallend stenen gebouw, een gehucht of een veldnaam met een steen als herkenningspunt. Zo vertelt de naam in twee woorden zowel wat een man deed als waar hij woonde, en draagt elke generatie die haar verder draagt een stukje van dat dubbele verhaal met zich mee.
Het schild is doorsneden van zilver en zwart, een heldere tweedeling die de twee delen van de naam zichtbaar maakt. In het zilveren bovenveld staat een bezem van berkentwijgen, gebonden met goud: het werktuig van de veger, het beroep dat de eerste helft van de naam draagt, in edele kleuren weergegeven omdat eenvoudig werk met trots werd verricht. In het zwarte ondervveld rust een gehouwen steen, stevig op de scheidingslijn: het toponymische element "steen", verwijzend naar de woonplaats bij een stenen bouwwerk of veldsteen die de familie haar plek in het landschap gaf. De helmversiering herhaalt dit verhaal boven het schild — een arm die dezelfde bezem omhooghoudt tussen twee stenen — als teken dat werk en woonplaats samen de grondslag van de naam vormen. De wapenspreuk "Veegt en bouwt voort" vat dit samen: de familie die werkte om schoon te maken en bouwde om te blijven, generatie na generatie voort.