TEEVEN
„Teeven: van de doopnaam Teeuwe(s), verkorting van Matthijs of Bartholomeus”
Mijn achternaam Teeven betekent letterlijk 'zoon van Teeuwe' - een verbastering van Matthijs!
De betekenis van de achternaam TEEVEN
Teeven is een patroniem, afgeleid van de voornaam Teeuwe of Teeuw, een Middelnederlandse verkorting van Matthijs (Matthias) of soms Bartholomeus. De achternaam betekent dus zoiets als 'zoon van Teeuwe', ontstaan in een tijd dat mensen nog geen vaste achternamen hadden en naar hun vader werden vernoemd.
Het familiewapen van TEEVEN
„Uit Teeuw geboren, voortgedragen”
In azuur drie zilveren schelpen, twee boven en één onder, over een golvende zilveren schildvoet waarboven een opkomende gouden zon.
De naam Teeven is geen naam van adel of ambt, maar van afkomst — zij vertelt over een vader die Mattheus heette, in de volksmond verkort tot Teeuw of Teeu, en over de zonen die zich naar hem noemden met het achtervoegsel "-en": zoon van Teeuw. In de Lage Landen, waar bijbelse doopnamen eeuwenlang werden verbasteld tot koosnamen binnen dorp en familie, ontstond zo een lijn van naamdragers die vooral in het zuiden en oosten van Nederland wortelde, generatie na generatie doorgegeven zonder aanspraak op stand, maar met een eigen, herkenbare identiteit.
Het schild toont drie zilveren schelpen in azuur, het traditionele pelgrimsteken dat aan de apostel Mattheus — de naamgever achter Teeuw — herinnert en zo de bijbelse oorsprong van de naam rechtstreeks in beeld brengt. De golvende zilveren schildvoet verbeeldt de klankverschuivingen en dialectverschillen die de naam door de eeuwen heen deed golven van Mattheus naar Teeuw, Teeuwen en uiteindelijk Teeven, terwijl de opkomende gouden zon boven die golven staat voor het voortbestaan en de groei van het geslacht, telkens opnieuw geboren uit de vorige generatie. De wapenspreuk "Uit Teeuw geboren, voortgedragen" vat deze afkomst samen: een naam ontstaan uit één vadernaam, trouw doorgegeven van vader op zoon tot in het heden.

De geschiedenis van de naam TEEVEN
De achternaam Teeven is een Nederlandse familienaam die vermoedelijk voortkomt uit een patroniem, een naamvorm die verwijst naar de voornaam van de vader. De naam wordt in verband gebracht met de verkorte vorm "Teeuw" of "Teeu", wat een volkse afleiding is van de doopnaam Mattheus of Matthijs. In de Middeleeuwen en vroegmoderne tijd was het in de Lage Landen gebruikelijk om dergelijke bijbelse voornamen te verkorten en te verbasteren tot koosnamen, waaraan vervolgens een achtervoegsel als "-en" of "-s" werd toegevoegd om afstamming aan te duiden. Zo ontstonden namen als Teeuwen, Teeuwes en, via klankverschuiving, ook Teeven. De naam betekent in essentie "zoon van Teeuw", ofwel afstammeling van iemand die Mattheus heette.
Geografisch wordt de naam Teeven vooral aangetroffen in Nederland, met concentraties in het zuiden en oosten van het land, gebieden waar patroniemen op basis van verkorte heiligennamen veel voorkwamen. De verspreiding van de naam hangt samen met lokale schrijfwijzen en dialectverschillen, die in de loop der eeuwen tot uiteenlopende spellingsvarianten hebben geleid binnen dezelfde familielijn. Historisch gezien duidt de naam niet op een specifiek beroep of adellijke status, maar eerder op een gewone burgerlijke afkomst, gebaseerd op familiebanden binnen een dorp of streek. Een opm