HOLLEBRANDSE
„Zoon van Hollebrand, uit Zeeland”
Mijn achternaam betekent zoiets als 'kind van Hollebrand' — een oude Zeeuwse voornaam vol vuur en hout.
De betekenis van de achternaam HOLLEBRANDSE
Hollebrandse betekent letterlijk 'zoon (of dochter) van Hollebrand', gevormd met het achtervoegsel '-se' dat in Zeeland afstamming aanduidt. Hollebrand zelf is een oude Germaanse voornaam, opgebouwd uit elementen die vermoedelijk 'hol/holte' (bos, ruimte) en 'brand' (zwaard, vuur) verbinden.
Het familiewapen van HOLLEBRANDSE
„Uit de holte, vuur”
Van lazuur en sinopel doorsneden bij een golvende lijn, beladen in het schildhoofd met een omhoogwijzend zilveren zwaard met een gouden vlam aan de punt, en in de schildvoet met een zilveren schelp rustend in een holte.
De naam Hollebrandse is een Zeeuws patroniem: oorspronkelijk betekende het "zoon van Hollebrand", een voornaam die twee oude Germaanse elementen samenbrengt. "Brand" verwees naar vuur of zwaard en werd vaak gegeven aan strijdbare, standvastige mannen; "Holle" verwees naar laagliggend land of een holte in het landschap — precies het soort terrein waarop Zeeland is gebouwd: schorren, kreken en ingepolderde laagtes. Het achtervoegsel "-se" maakte er in de zeventiende en achttiende eeuw een vaste afstammingsnaam van, tot de naam in 1811 onder de Napoleontische Burgerlijke Stand werd vastgelegd. De families die haar droegen, werkten generatieslang in landbouw en visserij op Zuid-Beveland en Walcheren, sterk verbonden met hun streek en zelden daarbuiten gevestigd.
Het schild is doorsneden door een golvende lijn van lazuur (blauw, boven) en sinopel (groen, onder): het water dat de Zeeuwse kust vormt boven het land dat het voedt. In het schildhoofd staat het zilveren zwaard met een gouden vlam aan de punt — het element "brand" verbeeld als wapen én als vuur, teken van de strijdbare, vastberaden geest van de eerste Hollebrand. In de schildvoet rust een zilveren schelp in een holte: de "holle" uit de naam, hier zowel de laagte in het land als de kustlijn waar schelpen worden gevonden, en tegelijk een verwijzing naar de visserij die de familie eeuwenlang heeft gevoed. De wapenspreuk "Uit de holte, vuur" vat de naam letterlijk samen: uit een laaggelegen, bescheiden plek kan toch een vurige, onwrikbare kracht ontstaan — de kern van wat het geslacht Hollebrandse door de generaties heen heeft gedragen. Dit is een nieuw ontworpen wapen in de heraldische traditie, geen historisch overgeleverd familiewapen.