REMIJNSE
„Zeeuwse patroniem: 'dochter/kind van Remijn(us)'”
Mijn achternaam Remijnse betekent letterlijk 'kind van Remijn' — eeuwenoud Zeeuws erfgoed!
De betekenis van de achternaam REMIJNSE
Remijnse betekent zoveel als 'van Remijn', verwijzend naar een voorvader met de voornaam Remijn (een vorm van Remigius). De achtervoeging -se is een typisch Zeeuwse manier om afkomst of familieband aan te duiden.
Het familiewapen van REMIJNSE
„Gedoopt in trouw”
Golfsgewijs doorsneden van azuur en sinopel, in het schildhoofd een zilveren bisschopsstaf in fasce, in de voet drie zilveren schelpen twee en een geplaatst.
De naam Remijnse is een Zeeuws patroniem: hij betekent letterlijk "zoon van Remijn", waarbij Remijn zelf een verbastering is van Remigius, de heilige bisschop van Reims die aan het einde van de vijfde eeuw koning Clovis I doopte en zo aan de wieg stond van de kerstening van West-Europa. In de Lage Landen groeide Remigius uit tot een geliefde doopnaam, en in Zeeland en Zeeuws-Vlaanderen — waar het gebruik van vadersnaam plus het achtervoegsel "-se" eeuwenlang de gewoonte was, zoals ook bij Jansse en Cornelisse — werd de zoon van een Remijn tot Remijnse. Pas na de invoering van de verplichte achternaamregistratie in 1811 onder Napoleon werd deze ooit wisselende naam voor altijd vastgelegd, en droeg het geslacht voortaan de herinnering aan die verre doop-bisschop in zijn eigen naam mee.
Het schild toont een golvende deling van azuur en sinopel: het blauw verbeeldt het water van de Zeeuwse stromen en de Schelde, het groen het land van Walcheren en Zuid-Beveland waar de naam wortel schoot, en de golvende lijn zelf herinnert aan de eeuwige strijd en verbondenheid met de zee die dit landschap heeft gevormd. In het schildhoofd rust een zilveren bisschopsstaf, direct verwijzend naar de heilige Remigius zelf wiens naam aan de familie ten grondslag ligt — de staf van herderschap en geestelijk gezag die de oorsprong van de naam eert. In de voet zijn drie zilveren schelpen geplaatst, traditioneel symbool van pelgrimage en doop door water, een stille verwijzing naar de doopplechtigheid die Remigius' beroemdste daad was en die de naam Remijn tot in de verre nazaten heeft doen voortleven. Boven het schild draagt een stalen kanteelhelm met azuur-zilveren wrong het familiewapen verder omhoog, waar in het dekkleed van azuur en zilver een enkele zilveren schelp verschijnt tussen twee groene lisdodde-bladeren — de schelp als herhaling van de doop, het riet als beeld van het Zeeuwse water- en oeverlandschap waarin dit geslacht generatieslang stand hield. De zinspreuk "Gedoopt in trouw" verenigt tot slot de geestelijke oorsprong van de naam met de standvastigheid van een familie die, net als het land achter de dijken, trouw bleef aan haar wortels.
De geschiedenis van de naam REMIJNSE
De achternaam Remijnse is een patroniem, wat betekent dat de naam oorspronkelijk verwees naar "zoon van Remijn". Remijn is een verbastering van de heiligennaam Remigius, vernoemd naar de heilige Remigius van Reims, de bisschop die in de vijfde eeuw koning Clovis I doopte en daarmee een belangrijke figuur werd in de kerstening van West-Europa. In de Lage Landen werd deze naam in de late middeleeuwen populair als doopnaam, met varianten zoals Remmen, Remijn en Remmelt. De toevoeging "-se" aan het einde van de naam is een typisch kenmerk van de Zeeuwse en Zeeuws-Vlaamse naamgevingstraditie, waarbij patroniemen werden gevormd door de vadersnaam te combineren met dit achtervoegsel, vergelijkbaar met namen als Jansse, Willemse en Cornelisse.
Geografisch is de naam Remijnse sterk verbonden met Zeeland, met name met Zeeuws-Vlaanderen en de eilanden Walcheren en Zuid-Beveland, waar dit patroniemsysteem eeuwenlang gangbaar was voordat in 1811 onder Napoleon de verplichte registratie van vaste achternamen werd ingevoerd. Voor die tijd veranderde de achternaam vaak per generatie, aangezien kinderen de voornaam van hun vader als achternaam kregen met de toev