POORT

Het familiewapen van POORT

„Wacht en laat door”

In keel een zilveren stadspoort met twee getinde torens en een geopend gouden valhek, alles vergezeld van een helmteken bestaande uit een kleinere zilveren poorttoren tussen een wrong van keel en zilver, met dekkleden van keel gevoerd van zilver.

De naam Poort ontstond in de Lage Landen in de middeleeuwen als herkomstnaam: wie vlak bij de stadspoort woonde, er de wacht hield of er tol inde, kreeg deze naam als een blijvend kenmerk van zijn plaats in de stedelijke gemeenschap. In een tijd waarin steden zich achter muren en poorten beschermden tegen gevaar van buitenaf, was de poortwachter geen onbeduidende figuur: hij bepaalde wie welkom was en wie niet, en droeg daarmee een verantwoordelijkheid die met aanzien gepaard ging. Uit deze functie, letterlijk aan de drempel van de stad, groeide een familienaam die generatieslang die herinnering aan bescherming, doorgang en gemeenschapszin heeft gedragen.

Het schild toont daarom een zilveren stadspoort (argent) op een veld van keel: de poort zelf, met haar twee torens, verwijst rechtstreeks en onmiskenbaar naar de naam Poort, terwijl het rode veld staat voor de waakzaamheid en het vuur van de wacht die dag en nacht over de doorgang bleef. Het gouden valhek is geopend afgebeeld, niet gesloten: dit is een bewuste keuze, want de poort staat hier niet voor uitsluiting maar voor gecontroleerde toegang — de familie als bewaker die met beleid opendeed voor wie welkom was. Het helmteken herhaalt de poorttoren in het klein, als teken dat de kern van de naam — wacht houden en doorgang verlenen — in elke generatie opnieuw wordt gedragen. De wrong en dekkleden van keel en zilver herhalen de tinctuur van het schild, zodat het geheel als één samenhangend verhaal oogt. De zinspreuk 'Wacht en laat door' vat tenslotte de dubbele taak van de poortwachter samen: waakzaam blijven, maar ook ruimte geven — een erfenis van verantwoordelijkheid en gastvrijheid die de naam Poort tot op vandaag met zich meedraagt.