POLL
„Poll: genoemd naar een kop, kaalte of poel water”
Mijn achternaam Poll betekent zoiets als 'hoofd' of verwijst naar een poel — letterlijk een oud woord voor tellen bij naam!
De betekenis van de achternaam POLL
Poll is vermoedelijk een bijnaam voor iemand met een opvallend hoofd, kale kop of dik haar (van het Middelnederlandse/Middelengelse 'polle', hoofd), of een plaatsnaam-verwijzing naar een poel, moeras of laagte in het landschap. In sommige gevallen is het ook een verkorte vorm van 'Polle' als voornaam- of plaatsafleiding.
Het familiewapen van POLL
„Uit de stronk herleeft het leven”
In sinopel een zilveren heuveltje waarop een afgeknotte boomstronk met drie uitlopende blaadjes, vergezeld van drie gouden sterren in een opgaande boog.
De naam Poll is ontstaan in de late middeleeuwen, in een tijd waarin mensen hun achternaam vaak ontleenden aan een herkenbaar kenmerk van hun woonplaats. In het Nederlandse en Duitse taalgebied duidde het woord "pol" of "poll" op een heuveltje in het landschap of op een boomstronk — een plek die opviel tussen akkers en velden, en waarnaar de bewoners in de buurt werden genoemd. Zo droeg wie "bij de pol" woonde deze naam voort, generatie na generatie, terwijl elders in Europa de naam ook verbonden werd met "hoofd" of met de persoonsnaam Paul, wat de brede, veelvormige verspreiding van de naam verklaart tot in Duitsland, Denemarken en Scandinavië. Uit deze diverse wortels ontstond in sommige streken zelfs een adellijke tak, waarvan wapenschilden bewaard bleven — een bewijs dat de eenvoudige aanduiding van een landschapselement kon uitgroeien tot een naam van aanzien.
Het wapen brengt deze oorsprong tot leven in een sprekend, zelfverklarend beeld. Het zilveren heuveltje in het schild is de "pol" zelf: de verhoging in het landschap waaraan de naam letterlijk haar bestaan ontleent. Daarop rijst een afgeknotte boomstronk op, eveneens in zilver, met drie uitlopende blaadjes — het tweede beeld dat het woord "poll" opriep, en tegelijk een teken dat wat afgesneden lijkt, opnieuw leven voortbrengt: de stam is gestut, maar niet gestorven. De groene tinctuur sinopel van het veld verwijst naar het land en de aarde waaruit de naamdragers hun bestaan haalden. De drie gouden sterren, geplaatst in een opgaande boog boven de stronk, symboliseren de verspreiding van de familie over verschillende landen en generaties, en het licht dat telkens opnieuw over de heuvel schijnt. De helm boven het schild, zonder kroon zoals het een burgerlijk geslacht past, draagt in het hoofdsieraad hetzelfde beeld van heuvel en stronk, geflankeerd door twee kleine blaadjes — een herhaling die de kern van het wapen bevestigt. De zinspreuk "Uit de stronk herleeft het leven" vat de belofte van de naam samen: waar men de wortel afsnijdt, ontspruit toch weer nieuw leven, zoals de familie Poll door de eeuwen heen steeds opnieuw is opgebloeid.
De geschiedenis van de naam POLL
De achternaam Poll vindt zijn oorsprong in verschillende Europese taalgebieden en kent daardoor meerdere mogelijke etymologische verklaringen. In het Nederlands en Duits taalgebied verwijst de naam waarschijnlijk naar "pol" of "poll", wat duidde op een heuveltje, een verhoging in het landschap, of een boomstronk. Mensen die in de buurt van zo'n opvallend landschapskenmerk woonden, kregen deze aanduiding als achternaam toegewezen, wat destijds een gebruikelijke praktijk was bij het ontstaan van familienamen. In het Engelse taalgebied wordt de naam soms in verband gebracht met "poll" in de betekenis van hoofd, wat kon duiden op iemand met een opvallend uiterlijk kenmerk, of met een functie gerelateerd aan het tellen van hoofden, zoals bij belastinginning. Ook wordt een verband gelegd met de persoonsnaam Paul, waarbij Poll als verkorting of volksvariant fungeerde in Germaanse streken.
Geografisch gezien komt de naam Poll voor in Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Denemarken en delen van Scandinavië, wat wijst op een verspreide, polygenetische oorsprong. In historische bronnen duikt de naam op vanaf de late middeleeuwen, wanneer het gebruik van vaste achternamen steeds gebruikelijker werd onder de bevolking. De familienaam werd gedragen door zowel boeren als burgers, en in sommige regio's ontwikkelde zich een adellijke tak met de naam Poll, met name in Duitsland en Denemarken, waar wapenschilden en familiewapens bewaard zijn gebleven. Opmerkelijk is dat de naam in verschillende spellingsvarianten voorkomt, zoals Pol, Polle of Von Poll, afhankelijk van regionale taalinvloeden en historische schrijfwijzen. Tegenwoordig is Poll een relatief zeldzame achternaam die vooral geconcentreerd voorkomt in gebieden met Germaanse en Scandinavische wortels, en draagt de naam nog steeds de sporen van zijn diverse historische en geografische ontstaansgeschiedenis.