PLOMPEN
„Plompen: vernoemd naar een waterplant of een fors postuur”
Mijn achternaam Plompen verwijst mogelijk naar de waterlelie of naar een stevig gebouwde voorvader!
De betekenis van de achternaam PLOMPEN
Plompen is waarschijnlijk afgeleid van 'plomp', het Nederlandse woord voor de gele of witte waterlelie die in sloten en vijvers groeit. Het kan ook een bijnaam zijn geweest voor iemand die 'plomp' was: fors, log of onhandig gebouwd.
Het familiewapen van PLOMPEN
„Geworteld in stille wateren”
In azure een golvende dwarsbalk van natuurlijk water, waarop drie gouden plompbloemen naast elkaar groeien, elk rustend op een groen hartvormig blad.
De naam Plompen ontstond in de late middeleeuwen in de waterrijke Lage Landen, waar het woord "plomp" verwees naar de gele waterlelie die welig tierde in plassen, vaarten en moerasgebieden. Wie deze naam droeg, kwam vaak van een hoeve of woning gelegen aan zulk water, "de Plomp" genoemd naar de bloem die er groeide, en behoorde doorgaans tot de agrarische of ambachtelijke bevolking van Zuid-Holland, Noord-Brabant en Gelderland. Door de eeuwen heen bleef de familie sterk verbonden met deze streken, geworteld als de plant zelf in de vaste bodem onder stromend water, ondanks emigratie naar Amerika en Canada in latere eeuwen.
Het schild toont in azuur — de kleur van het water dat de naam draagt — een golvende waterlijn, geschilderd met fijne horizontale arceringen die de rimpeling van een plas verbeelden. Hierop groeien drie gouden plompbloemen, elk op een groen hartvormig blad: het getal drie verwijst naar de generaties die de naam hebben doorgegeven, het goud naar de kostbaarheid van deze eenvoudige bloem die desondanks standvastig wortelt in modder en water. Het helmteken herhaalt de bloem in groter formaat, oprijzend uit het loof, als teken dat wat ooit klein en gewoon leek, generatie na generatie is opgebloeid tot een naam om trots op te zijn. De wapenspreuk "Geworteld in stille wateren" vat samen wat het wapen toont: een familie die, als de plomp zelf, onbewogen en vast geworteld blijft, hoe de stroom ook gaat.
De geschiedenis van de naam PLOMPEN
De achternaam "Plompen" vindt zijn oorsprong in de Nederlandse en Vlaamse taalgebieden, waar familienamen vanaf de late middeleeuwen geleidelijk aan werden vastgelegd. Etymologisch wordt de naam veelal gerelateerd aan het woord "plomp", dat in het Middelnederlands zowel kon verwijzen naar de waterlelie of gele plomp, een plant die veelvuldig voorkwam in de waterrijke gebieden van de Lage Landen, als naar een bijnaam voor iemand met een zware, logge lichaamsbouw of onhandige manier van doen. De achtervoeging "-en" duidt in dit geval waarschijnlijk op een patroniem of wijst op afkomst, wat betekent dat de naam oorspronkelijk gedragen kon worden door "de zoon van Plomp" of door iemand afkomstig uit een plaats waar de plompbloem prominent aanwezig was, zoals bij een plas, vaart of moerasgebied.
Geografisch gezien komt de naam Plompen voornamelijk voor in Nederland, met concentraties in provincies als Zuid-Holland, Noord-Brabant en Gelderland, gebieden die van oudsher rijk waren aan waterwegen en plassen waar de plompbloem gedijde. Historisch gezien behoorden dragers van deze naam vaak tot de agrarische of ambachtelijke bevolkingsgroepen, en de naam kan ook zijn ontstaan als huisnaam, verbonden aan een boerderij of woning die "de Plomp" heette, vernoemd naar een nabijgelegen waterpartij. Een opmerkelijk kenmerk van de naam is de relatief beperkte verspreiding buiten Nederland, wat erop wijst dat de familie grotendeels regionaal geworteld is gebleven, al zijn door emigratie in de negentiende en twintigste eeuw ook dragers van de naam terug te vinden in landen als de Verenigde Staten en Canada, waar Nederlandse immigranten zich vestigden.