PHILIP
„Vernoemd naar een liefhebber van paarden”
Mijn naam betekent letterlijk 'liefhebber van paarden' – dankzij een Macedonische koning en een apostel!
De betekenis van de achternaam PHILIP
Philip is een patroniem, afgeleid van de voornaam Philippus, die 'liefhebber van paarden' betekent (Grieks: philos = liefhebber, hippos = paard). Het werd een achternaam voor de zoon van een man die Philip heette.
Het familiewapen van PHILIP
„Trouw als het paard”
In azuur een steigerend paard van zilver, staande op een grondvlak van sinopel, vergezeld boven van een gouden zespuntige ster.
De naam Philip gaat terug op het Griekse Philippos, gevormd uit "philein" (liefhebben) en "hippos" (paard) — letterlijk "liefhebber van paarden". Beroemd gemaakt door Philippus II van Macedonië en zijn zoon Alexander de Grote, en later verspreid via het Latijnse Philippus en de apostel Filippus, werd de naam in de middeleeuwen een geliefde doopnaam door heel West-Europa. Vanaf de late middeleeuwen ontstond hieruit in de Lage Landen, Engeland, Frankrijk, Duitsland en Scandinavië de familienaam Philip, toen kinderen van een vader die zo heette, zijn naam als erfelijk kenmerk gingen dragen — een naam die zowel burgerlijke ambachtsfamilies als vorstenhuizen heeft gedragen en die zich door migratie over de hele wereld heeft verspreid.
Het steigerende paard van zilver (argent) op het veld van azuur vormt de kern van dit wapen: het beeldt letterlijk uit waar de naam om draait, de liefde voor het paard, en de opwaartse, dynamische houding verwijst naar de kracht, trouw en adel die dit dier door de eeuwen heen heeft belichaamd. Het grondvlak van sinopel (groen) onder de hoeven van het paard verbeeldt de vaste bodem, de wortels van generaties die de naam hebben doorgegeven en het land waarop zij hebben geleefd en gewerkt. De gouden zespuntige ster boven het paard verwijst naar de roem en het aanzien die de naam vergezelden — van Macedonische koningen tot de apostel Filippus — een licht dat de familie als herinnering meedraagt. De wapenspreuk "Trouw als het paard" vat samen wat het dier symboliseert binnen deze naam: onwrikbare toewijding, generatie na generatie volgehouden.
De geschiedenis van de naam PHILIP
De achternaam Philip vindt zijn oorsprong in de Griekse voornaam Philippos, samengesteld uit "philein" (liefhebben) en "hippos" (paard), wat zoveel betekent als "liefhebber van paarden". Deze naam verwierf grote bekendheid door Philippus II van Macedonië en zijn zoon Alexander de Grote, en verspreidde zich via het Latijn (Philippus) door heel Europa. In de christelijke traditie werd de naam extra populair dankzij de apostel Filippus, een van de twaalf discipelen van Jezus, waardoor de naam gedurende de middeleeuwen veelvuldig werd gebruikt als doopnaam in heel West-Europa. Vanaf de late middeleeuwen, toen achternamen gebruikelijk werden, ontstond Philip als patroniem: kinderen van iemand die Philip heette, namen deze naam over als familienaam, een praktijk die vooral veel voorkwam in Engeland, Frankrijk, Duitsland, de Lage Landen en Scandinavische landen.
De naam Philip komt tegenwoordig voor in vele varianten en spellingen, afhankelijk van de taal en regio, zoals Phillip, Phillipps, Philipp, Filip, Filipe, Filippo en Filippov. In Nederland en Vlaanderen is Philip zowel als voornaam als achternaam bekend, en de familienaam duikt op in historische documenten vanaf de vroegmoderne tijd, vaak onder families met een burgerlijke of ambachtelijke achtergrond. Historisch gezien werd de naam ook gedragen door adellijke geslachten, waaronder verschillende Europese vorstenhuizen, wat bijdroeg aan het aanzien van de naam. Opmerkelijk is dat de naam Philip zich door koloniale expansie en migratie wereldwijd heeft verspreid, waardoor hij tegenwoordig te vinden is in landen als de Verenigde Staten, Canada, Zuid-Afrika en Australië, vaak gedragen door nakomelingen van Europese immigranten.