OLTHUIJS
„Olthuijs: de familie van het oude huis”
Mijn achternaam betekent gewoon 'oud huis' — hoe cool is dat?
De betekenis van de achternaam OLTHUIJS
Olthuijs betekent letterlijk 'oud huis', afgeleid van het Nederduitse/Oost-Nederlandse 'olt' (oud) en 'huis'. De naam verwees oorspronkelijk naar de bewoner van een oude of oorspronkelijke hoeve, vaak ter onderscheid van een nieuwer erf in dezelfde buurt.
Het familiewapen van OLTHUIJS
„Oud van huis, vast van grond”
Doorsneden van sabel en sinopel; boven een zilveren vakwerkhuis met gouden dak, beneden drie zilveren eikenbladeren komend uit een lage heuvel van hetzelfde.
De naam Olthuijs is ontstaan in het oosten van Nederland, in de streken Gelderland, Overijssel en Twente, waar men in de middeleeuwen en vroegmoderne tijd nog geen vaste familienamen kende zoals wij die nu gebruiken. Mensen werden er vernoemd naar de plaats waar zij woonden of werkten, en wie op de "olt huys" — het oude huis, de oude boerderij — woonde, droeg die naam mee als een stuk grond en geschiedenis. Pas in 1811, toen Napoleon de Burgerlijke Stand invoerde, werd deze aanduiding officieel vastgelegd zoals hij op dat moment werd geschreven, en zo ontstond de naam Olthuijs naast verwante vormen als Olthuis en Oldenhuis: allemaal herinneringen aan één en dezelfde oude hoeve.
Het schild is doorsneden van sabel (zwart) en sinopel (groen), een tweedeling die het huis en het land verbeeldt waaruit de naam is samengesteld. Boven staat het zilveren vakwerkhuis met gouden dak: een sprekend, letterlijk beeld van het "olt huys" zelf, opgetrokken in eenvoudige, sterke lijnen die de ouderdom en degelijkheid van de boerderij uitdrukken — geen sierlijk kasteel, maar een nuchtere Saksische hoeve die generaties heeft doorstaan. Beneden groeien drie zilveren eikenbladeren uit een lage heuvel: de eik als beeld van standvastigheid en lange levensduur, wortelend in de eigen grond, en de drie bladeren als verwijzing naar de opeenvolgende generaties die van dat erf zijn uitgegaan. De helm boven het schild draagt als helmteken hetzelfde zilveren huisgeveltje, zodat het beeld van het oude huis het gehele wapen overkoepelt, en het dekkleed in zwart, groen en zilver herneemt trouw de kleuren van het schild. De spreuk "Oud van huis, vast van grond" vat de naam ten slotte samen in vijf woorden: een familie die weet waar zij vandaan komt, en die daaraan onwrikbaar verbonden blijft.

De geschiedenis van de naam OLTHUIJS
De achternaam Olthuijs is van oorsprong een Nederlandse, meer specifiek een Oost-Nederlandse toponymische naam die verwijst naar een woonplaats of boerderij. De naam is samengesteld uit de elementen "olt" of "old", een oudere vorm van "oud", en "huis" of "huys", wat woning of boerderij betekent. Letterlijk vertaald betekent Olthuijs dus zoiets als "oud huis" of "de oude boerderij". Dit type naamgeving was zeer gebruikelijk in de Middeleeuwen en vroegmoderne tijd, waarbij families de naam ontleenden aan de specifieke hoeve, erf of boerderij waar zij woonden of vandaan kwamen. De schrijfwijze met "ui" in plaats van "uy" of "uij" is een latere, gemoderniseerde spellingsvariant, terwijl de vorm met "ij" wijst op oudere Nederlandse spellingsconventies die tot in de negentiende eeuw gangbaar waren, vooral in de regio's Gelderland, Overijssel en Twente, waar de naam zijn wortels heeft.
Historisch gezien is de naam Olthuijs sterk verbonden met het agrarische leven in het oosten van Nederland, waar boerderijnamen vaak dienden als achternamen voordat er sprake was van een uniform systeem van familienamen. Pas met de invoering van de Burgerlijke Stand onder Napoleon in 1811 werden achternamen wettelijk verplicht en vastgelegd, waardoor namen als Olthuijs definitief werden geregistreerd zoals ze op dat moment werden geschreven of uitgesproken. Dit verklaart ook waarom er verschillende spellingvarianten bestaan, zoals Olthuis, Olthof en Oldenhuis, die allemaal wijzen op eenzelfde oorspronkelijke betekenis maar door regionale dialecten en schrijfgewoonten uiteen zijn gegroeid. Families met de naam Olthuijs zijn van oudsher voornamelijk te vinden in de provincies Gelderland en Overijssel, en de naam wordt beschouwd als een typisch voorbeeld van de Nederlandse traditie waarbij herkomst en woonplaats een directe rol speelden in de vorming van familienamen.