MERTOTAROENO
„Javaanse naam met een titel voor eer en wijsheid”
Mijn naam draagt een oude Javaanse spelling met zich mee — een stukje geschiedenis in elke letter.
De betekenis van de achternaam MERTOTAROENO
Mertotaroeno is een Javaanse naam, opgebouwd uit elementen die vaak verwijzen naar innerlijke rust, wijsheid of een verheven positie. Zulke namen werden traditioneel niet als familienaam maar als persoonlijke, betekenisvolle naam gegeven, vaak pas op latere leeftijd of bij een belangrijke levensgebeurtenis.
Het familiewapen van MERTOTAROENO
„Onsterfelijk in jeugdige kracht”
Gedeeld: I in rood een feniks van goud oprijzend uit vlammen van goud; II in sinopel een jonge boom van goud met bladeren van goud oprijzend uit dezelfde vlammen, de vlammen in het schildvoet tot één vuur verenigd.
De naam Mertotaroeno is ontstaan op Midden- en Oost-Java en verbindt twee oude Sanskriet-wortels tot één gedragen betekenis: "Merto" (Marto), van "amrta" — onsterfelijkheid, levenskracht die de dood weerstaat — en "Taroeno" (Taruno), van "taruna" — het jonge, het jeugdige, wat altijd opnieuw begint. Wie deze naam voor het eerst droeg, gaf daarmee aan zijn nageslacht een belofte mee: leven dat zichzelf vernieuwt, kracht die niet verdwijnt maar overgaat van generatie op generatie. De schrijfwijze met "oe" herinnert aan de Van Ophuijsen-spelling die tot 1947 in Nederlands-Indië werd gebruikt, en draagt zo ook de geschiedenis van de familie tussen twee werelden in zich mee.
Het schild is gedeeld in twee velden die de twee naamdelen weerspiegelen. In het rechterveld (heraldisch dexter), in rood, rijst een feniks van goud op uit vlammen van goud: de vogel die sterft en herboren wordt, staat voor "Merto" — de onsterfelijkheid en levenskracht die niet eindigt maar zich telkens vernieuwt. In het linkerveld (sinister), in sinopel — het groen van het jonge leven — groeit een jonge boom van goud met bladeren van goud uit datzelfde vuur: deze opkomende spruit verbeeldt "Taroeno", de jeugdige kracht die zich onophoudelijk vernieuwt. De vlammen onderaan het schild zijn tot één vuur verenigd, het teken dat beide betekenissen, onsterfelijkheid en jeugd, uit dezelfde bron ontspringen. Het devies "Onsterfelijk in jeugdige kracht" vat deze belofte samen: een familie die zich, generatie na generatie, telkens vernieuwt zonder haar wortels te verliezen. Dit wapen is een nieuw ontworpen familiewapen, geheel in de heraldische traditie vormgegeven, en geen historisch overgeleverd wapen.
De geschiedenis van de naam MERTOTAROENO
De naam "Mertotaroeno" is een samengestelde Javaanse naam die zijn oorsprong vindt in Midden- en Oost-Java, Indonesië. De naam bestaat uit twee elementen: "Merto" (ook gespeld als "Marto"), dat teruggaat op het Sanskriet "amrta", wat "onsterfelijk" of "levenskracht" betekent, en "Taroeno" (in moderne spelling "Taruno"), afgeleid van het Sanskriet "taruna", wat "jong" of "jeugdig" betekent. De schrijfwijze met "oe" in plaats van "u" wijst op het gebruik van de oude Nederlandse (Van Ophuijsen) spelling die tot 1947 in Nederlands-Indië werd gehanteerd voor de transcriptie van Indonesische en Javaanse klanken.