LAMEIJER

Het familiewapen van LAMEIJER

„Trouw beheerd, trouw gedragen”

Doorsneden van zilver en sinopel; in het bovenste vlak een lam van sabel, gehalsband van goud, schrijdend; in het benedenste vlak een gouden korenschoof, gebonden met een groen koord.

De naam Lameijer is vermoedelijk ontstaan in de late middeleeuwen als een samenstelling van een voorvoegsel — mogelijk verwijzend naar het lam, een dier van zachtmoedigheid en zorgzaamheid, of naar een plaatsnaam beginnend met "La-" — en het achtervoegsel "-meijer", de middeleeuwse beroepsaanduiding voor de meier: de rentmeester of pachter die namens een landheer, kerk of klooster het beheer voerde over landgoederen, oogsten en pachters. Wie deze naam droeg, was iemand die vertrouwen genoot: een beheerder die niet zelf eigenaar was, maar wiens zorg en trouw het land liet bloeien en de oogst liet slagen. In een tijd waarin namen nog functies en karakters vastlegden, verbond deze naam zo de herderlijke zachtheid van het lam met de plichtsgetrouwe verantwoordelijkheid van de meier.

Het schild is doorsneden van zilver en sinopel (groen), een deling die de twee werelden van de naam scheidt en toch verenigt: het zilver van het bovenveld staat voor zuiverheid van bedoeling en onkreukbaarheid van beheer, het sinopel van het ondervlak voor het vruchtbare land zelf. In het bovenste vlak schrijdt een lam van sabel met een gouden halsband: het lam verwijst rechtstreeks naar het voorvoegsel "Lam-" en symboliseert zachtmoedigheid, waakzaamheid en een kudde die wordt gehoed, terwijl de gouden band de gebondenheid aan een hogere verantwoordelijkheid toont — de meier die dient, niet bezit. In het benedenste vlak ligt een gouden korenschoof, gebonden met een groen koord: dit is de oogst die de meier namens zijn heer beheerde en bewaakte, het tastbare bewijs van goed rentmeesterschap. De helm boven het schild draagt op zijn torse eenzelfde lam, dat zijn poot op de schoof legt — het beeld van bescherming die zich uitstrekt over de vrucht van het land. De wapenspreuk "Trouw beheerd, trouw gedragen" vat de kern van de naam samen: een geslacht dat generatieslang heeft geleefd van de dubbele eed van de herder en de rentmeester — zorg dragen voor wat je is toevertrouwd, en dat trouw dragen als een erfenis.