KEESMAAT

Het familiewapen van KEESMAAT

„Het land getrouw gemaaid”

Doorsneden van sinopel en goud; boven een zeis van zilver liggend in dwarsbalk, beneden drie opkomende korenaren van goud.

De naam Keesmaat is een typisch Oost-Nederlandse streeknaam, ontstaan uit de combinatie van de voornaam "Kees" — een verkorting van Cornelis — en het woord "maat", dat in oostelijke dialecten verwijst naar een gemaaid stuk grasland of hooiland. Zulke namen ontstonden vaak in de achttiende eeuw, toen boerenfamilies in de Achterhoek en Twente werden aangeduid naar de eigenaar of eerste bewerker van een bepaald stuk land: de "maat van Kees" werd zo de vaste benaming voor het erf en, uiteindelijk, voor het nageslacht dat er woonde en werkte. In deze naam schuilt dus geen adellijke titel, maar iets sterkers: de herinnering aan een man en zijn stuk land, generaties lang bewerkt en doorgegeven.

Het schild is doorsneden van sinopel (groen) en goud, de twee kleuren van het weiland en het rijpe koren die samen de "maat" vormen waarnaar de naam verwijst. De zilveren zeis, liggend in dwarsbalk over het midden, verwijst rechtstreeks naar het werkwoord "maaien" dat in "maat" verscholen zit — het gereedschap waarmee de grond letterlijk tot maat werd gemaakt, hier weergegeven in nuchter, ongesierd staal. De drie opkomende korenaren van goud in de groene grondslag beelden de oogst uit die het land opleverde, en hun aantal van drie staat voor de opeenvolgende generaties die dezelfde grond bewerkten. Het gouden korenschoof in het helmteken herhaalt en bekroont dit thema: de vrucht van de arbeid, hoog gedragen. De wapenspreuk "Het land getrouw gemaaid" vat ten slotte de kern van de familie-identiteit samen — trouw aan de grond die de naam heeft voortgebracht, geslacht na geslacht.