KARDOES
„Zeldzame naam met mogelijk Jiddische of Zuid-Europese wortels”
Mijn achternaam Kardoes verwijst mogelijk naar een oude kruitzak of een distel — geschiedenis in een woord!
De betekenis van de achternaam KARDOES
Kardoes is een zeer zeldzame achternaam waarvan de herkomst niet met zekerheid is vastgesteld. Mogelijk is de naam verwant aan woorden voor 'kruid' of 'distel' (vergelijk 'cardo', Latijn/Spaans/Italiaans voor distel), of aan het Nederlandse woord 'kardoes' (een papieren zak of kruitpatroon, oorspronkelijk gebruikt door militairen en handelaars).
Het familiewapen van KARDOES
„Bereid tot de knal”
Doorsneden van sabel en keel; in het schildhoofd drie zilveren kardoezen naast elkaar geplaatst, in de voet een gouden kanonloop in dwarsbalk.
De naam Kardoes gaat terug op het woord "kardoes", de papieren of kartonnen koker waarin buskruit werd verpakt voor het laden van vuurwapens en geschut in de zestiende en zeventiende eeuw. Het woord kwam via het Franse "cartouche" en het Italiaanse "cartoccio" uiteindelijk van het Latijnse "charta", papier, in de Nederlanden terecht, en werd een beroepsnaam voor wie deze kokers vervaardigde, voor wapensmeden, of voor soldaten en artilleristen die er dagelijks mee omgingen. Het is een naam die geboren is uit vuur en voorbereiding: uit het geduldige, precieze werk dat vooraf ging aan iedere schot, en uit de mannen en vrouwen die stonden waar gevaar en vakmanschap elkaar raakten.
De geschiedenis van de naam KARDOES
De achternaam Kardoes vindt zijn oorsprong waarschijnlijk in het Nederlandse woord "kardoes", dat oorspronkelijk verwees naar een papieren of kartonnen koker of zak, met name gebruikt als kruitverpakking voor vuurwapens in de vroegmoderne tijd. Dit woord is ontleend aan het Franse "cartouche" of het Italiaanse "cartoccio", beide afgeleid van het Latijnse "charta" (papier). De naam behoort daarmee waarschijnlijk tot de categorie beroepsnamen, toegekend aan personen die betrokken waren bij de vervaardiging van dergelijke kruitkokers, wapensmeden, of mogelijk aan soldaten en artilleristen die met dit materiaal werkten. Dit type naamgeving was gebruikelijk in de Nederlanden tijdens de zestiende en zeventiende eeuw, een periode waarin achternamen zich definitief begonnen te vestigen op basis van beroep, woonplaats of persoonlijke kenmerken.
Geografisch gezien wordt de na