KAARS
„Kaars: een naam die letterlijk 'kaars' betekent”
Mijn achternaam Kaars verwijst waarschijnlijk naar een kaarsenmaker of een lange, rechte gestalte!
De betekenis van de achternaam KAARS
Kaars is hoogstwaarschijnlijk een bijnaam- of beroepsnaam, verwant aan het gewone Nederlandse woord 'kaars'. Het verwees mogelijk naar een kaarsenmaker (kandelaar) of naar iemand met een opvallend lange, rechte of magere gestalte, net als een kaars.
Het familiewapen van KAARS
„Licht in het duister”
In sabel een oprechte brandende kaars van goud met een vlam van keel, geplaatst op een lage voet van zilver, vergezeld van twee zespuntige sterren van zilver, één ter weerszijden van de vlam.
De naam Kaars is ontstaan in de Nederlandse steden vanaf de late middeleeuwen, in een tijd waarin achternamen zich geleidelijk vestigden en vaak rechtstreeks verwezen naar het beroep of het huis van de drager. Zeer waarschijnlijk droeg de eerste Kaars deze naam als kaarsenmaker of kaarsengieter, een ambachtsman wiens werk onmisbaar was voordat elektrisch licht bestond, of als bewoner van een huis waarvan de gevelsteen een kaars toonde als herkenningsteken in een tijd zonder huisnummers. Dat de naam tot op heden zeldzaam is gebleven, maakt de lijnen die hem droegen des te kostbaarder: een klein maar standvastig licht dat door de eeuwen heen is blijven branden.
Het schild toont in sabel — het diepe zwart van de nacht en van het duister waarin licht pas betekenis krijgt — een oprechte brandende kaars van goud, de kostbare, zuivere grondstof waarvan echte kaarsen ooit gemaakt werden en die hier de naam zelf letterlijk verbeeldt. De vlam van keel (rood) is de levende, warme gloed die de kaars onderscheidt van een dood voorwerp: het is de vonk van het vak en van de familie zelf. De lage voet van zilver draagt de kaars overeind, zoals een familie haar naam overeind houdt door de generaties heen. De twee zespuntige sterren van zilver naast de vlam verbeelden het licht dat zich verspreidt voorbij de kaars zelf — de nakomelingen, verstrooid maar verbonden door dezelfde bron. De spreuk "Licht in het duister" vat samen wat deze familie sinds haar ontstaan vertegenwoordigt: in tijden van duisternis was het de kaars — en daarmee de naam Kaars — die verlichting bracht.
De geschiedenis van de naam KAARS
De achternaam Kaars vindt zijn oorsprong in het Nederlandse woord "kaars", dat verwijst naar een kaars zoals wij die vandaag nog kennen: een wassen of vetten staaf met een lont, gebruikt voor verlichting. Namen die verwijzen naar alledaagse voorwerpen ontstonden in de Nederlanden vaak vanaf de late middeleeuwen, toen het gebruik van achternamen zich geleidelijk verspreidde, vooral in steden en onder ambachtslieden. Het is waarschijnlijk dat deze naam oorspronkelijk werd toegekend aan personen die als beroep kaarsenmaker (ook wel kaarsengieter genoemd) hadden, een ambacht dat van groot belang was in een tijd waarin kaarsen de voornaamste bron van kunstlicht vormden. Daarnaast is het mogelijk dat de naam is ontstaan als huisnaam, waarbij een gevelsteen of uithangbord met een afbeelding van een kaars de herkomst van de bewoners aanduidde, een gebruik dat in de Nederlandse steden veelvuldig voorkwam voordat huisnummering werd ingevoerd.
Geografisch gezien wordt de naam Kaars voornamelijk aangetroffen in Nederland, met concentraties in gebieden waar ambachtelijke beroepen zoals kaarsenmakerij van oudsher een rol speelden, zoals in en rond steden met een sterke gilde-traditie. De naam is relatief zeldzaam vergeleken met veel andere Nederlandse achternamen, wat erop wijst dat de familielijnen die deze naam droegen mogelijk beperkt in omvang zijn gebleven of dat de naam slechts in enkele families werd doorgegeven. In historische documenten, zoals doop-, trouw- en begraafregisters vanaf de zestiende en zeventiende eeuw, duiken namen als Kaars sporadisch op, vaak in combinatie met beroepsaanduidingen die de link met het ambacht van kaarsenmaker bevestigen. Tegenwoordig is de naam Kaars een voorbeeld van hoe eenvoudige, functionele woorden uit het dagelijks leven de