GILSING
„Gilsing: zoon van Gils, een oude persoonsnaam”
Mijn achternaam Gilsing betekent zoiets als 'zoon van Gils' – een spoor van een middeleeuwse voorvader!
De betekenis van de achternaam GILSING
Gilsing is een patroniem dat waarschijnlijk teruggaat op de voornaam Gils (een verkorting van Gillis/Egidius) met het achtervoegsel -ing, dat 'zoon van' of 'afkomstig van' betekent. De naam duidt dus oorspronkelijk op iemand die de zoon of nakomeling was van een man die Gils heette.
Het familiewapen van GILSING
„Eén stam, vele takken”
Doorsneden van goud en groen; in het bovenste veld een schrijdende hinde van natuurlijke kleur, in het onderste veld drie zilveren rondelen naast elkaar; helmteken: een hindenkop van natuurlijke kleur tussen twee groene bladstengels, op een wrong van groen en goud; dekkleden groen, gevoerd van goud.
De naam Gilsing is ontstaan in Oost-Nederland, in streken als Twente en de Achterhoek waar het achtervoegsel "-ing" van oudsher afstamming aanduidde: men was niet zomaar zichzelf, men behoorde tot het huis van een ander. Zo werd wie "zoon van Gils" was, door de eeuwen heen "Gilsing" genoemd — en Gils zelf gaat terug op de middeleeuwse doopnaam Gillis, een verkorting van Egidius, de heilige kluizenaar die in de Lage Landen grote populariteit kende. Egidius werd in legenden altijd afgebeeld met een hinde die hem in het woud voedde en bijstond, een dier dat symbool werd van zijn naam en zijn verhaal. In de naam Gilsing leeft dus een dubbele erfenis: de heilige zelf, en de generaties die zich naar hem — via Gils — zijn kind, zijn nazaat gingen noemen.
Het schild is doorsneden van goud en groen, de kleuren van het woud waarin de heilige Egidius leefde en waarin zijn hinde schuilde. In het bovenste, gouden veld schrijdt een hinde van natuurlijke kleur: het dier van de legende, rustig en waardig, dat de naam Gils — en daarmee Gilsing — onmiskenbaar met Egidius verbindt. In het onderste, groene veld staan drie zilveren rondelen naast elkaar: zij verbeelden de opeenvolgende geslachten die het achtervoegsel "-ing" bindt aan hun voorvader, de een na de ander, zilver als blijvend en onvergankelijk. Het helmteken herhaalt de hindenkop tussen twee groene bladstengels, als een echo van het schild boven de striemhelm, terwijl de dekkleden in groen en goud de kleuren van het schild verder dragen. De zinspreuk "Eén stam, vele takken" vat samen wat de naam altijd al zei: uit één man, Gils, groeiden vele die zijn naam als de hunne droegen.
De geschiedenis van de naam GILSING
De achternaam Gilsing is een van oorsprong Nederlandse, en meer specifiek Oost-Nederlandse familienaam die vermoedelijk is ontstaan door toevoeging van het achtervoegsel "-ing" aan de persoonsnaam of voornaam "Gils". Dit achtervoegsel, dat veelvuldig voorkomt in streken als Twente, de Achterhoek en delen van Duitsland (Nedersaksen), duidde oorspronkelijk op afstamming of verbondenheid: "Gilsing" betekende zoveel als "behorend tot de familie van Gils" of "zoon van Gils". De naam "Gils" wordt beschouwd als een verkorte of volkse vorm van de doopnaam Gillis, zelf afgeleid van de Latijnse heiligennaam Egidius, die in de middeleeuwen erg populair was in de Lage Landen. Hierdoor behoort Gil