FLUIT
„Naam naar het muziekinstrument: de fluitspeler”
Mijn achternaam Fluit verwijst waarschijnlijk naar een middeleeuwse fluitspeler in de familie!
De betekenis van de achternaam FLUIT
Fluit is vermoedelijk een bijnaam voor iemand die fluit speelde of maakte, denk aan een rondtrekkende speelman of stadsmuzikant. Het kan ook duiden op een fluitachtig stemgeluid of, in mindere mate, op een schip genaamd 'fluit' (een platbodem zeilschip).
Het familiewapen van FLUIT
„Op golf en toon gedragen”
Van lazuur en zilver golvend doorsneden; in het schildhoofd een zilveren dwarsfluit in fesbalk, in de voet een gouden fluitschip voor de wind zeilend op de golvende deellijn.
De achternaam Fluit ontstond in de Nederlandse taalstreek en droeg van meet af aan een dubbele klank. Enerzijds verwees hij naar het beroep van de fluitspeler of fluitmaker, een ambachtsman wiens instrument feesten, kerkdiensten en het dagelijkse leven begeleidde; anderzijds naar het "fluitschip", het slanke, goedkoop te bouwen handelsvaartuig waarmee Nederlandse kooplieden en de VOC in de zestiende en zeventiende eeuw de wereldzeeën bevoeren. Beide sporen — de klank en de kiel — vloeiden samen in één naam, gedragen door mensen die met hun handen iets bouwden dat anderen verder droeg: muziek de lucht in, koopwaar de horizon over. Dit nieuw ontworpen wapen, in oude heraldische traditie vervaardigd, eert die dubbele oorsprong zonder er een historisch document van te maken.
Het schild is golvend doorsneden van lazuur en zilver: de golvende lijn verbeeldt het open water waarop het fluitschip voer, en het ritmische, kalme verloop ervan staat voor een leven dat, ondanks reizen en risico's, zijn eigen gestage maat aanhoudt. In het schildhoofd staat een zilveren dwarsfluit in fesbalk — het instrument dat de naam zijn eerste, klinkende betekenis gaf, in zilver omdat zuiverheid van toon en handwerk hier wordt geëerd. In de voet vaart een gouden fluitschip over de golvende deellijn, goud voor de welvaart en de moed die de handelsvaart bracht aan wie haar bedreef. De zilveren fluit boven en het gouden schip beneden vormen zo samen de twee helften van één naam: klank en koers, adem en wind. Het devies Op golf en toon gedragen vat deze eenheid samen — een familie die, of zij nu muziek maakte of zeilde, zich steeds liet dragen door iets groters dan zichzelf, en daarin standvastig bleef.
De geschiedenis van de naam FLUIT
De achternaam "Fluit" heeft zijn wortels in de Nederlandse taal en verwijst hoogstwaarschijnlijk naar het muziekinstrument de fluit, wat duidt op een beroepsnaam voor iemand die fluiten bespeelde of vervaardigde. Een andere mogelijke verklaring ligt in de maritieme geschiedenis van Nederland: de "fluit" was ook de naam van een specifiek type handelsschip dat in de zestiende en zeventiende eeuw veelvuldig werd gebruikt door Nederlandse kooplieden en de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Deze scheepsnaam kan zijn overgegaan op personen die met de bouw, bemanning of handel van dergelijke schepen te maken hadden. De naam ontstond, zo