DWAALSTER
„Een naam die eerder een reisverhaal dan een stamboom lijkt”
Mijn naam betekent zoiets als 'dwalende ster' — dat verklaart een hoop.
De betekenis van de achternaam DWAALSTER
'Dwaalster' doet denken aan het Nederlandse woord 'dwalen' (ronddwalen, verdwaald zijn) en zou kunnen duiden op iemand die ver van huis kwam, een rondtrekkend persoon, of een bijnaam voor iemand die letterlijk of figuurlijk 'zijn weg kwijt' was. Als achternaam is hij echter uiterst zeldzaam en niet eenduidig gedocumenteerd, dus de link met 'dwalen' is een aannemelijke maar onbevestigde verklaring.
Het familiewapen van DWAALSTER
„Eigen koers, eigen licht”
Doorsneden van lazuur en sabel, een bend van vaste sterren van goud, overtogen door een dwalende ster van zeven golvende stralen van zilver, licht uit het verband van de bend geplaatst.
De naam Dwaalster is zeldzaam en draagt een bijzondere herkomst in zich: het is gevormd uit "dwalen", ronddolen of afwijken van een vaste koers, en "ster". In het Middelnederlands en de vroegmoderne taal duidde een "dwaalster" een planeet aan — een hemellichaam dat, anders dan de vaste sterren, van positie leek te verschuiven tegen de onveranderlijke sterrenhemel. Wie deze naam ooit als bijnaam ontving, werd wellicht gezien als iemand die een eigen pad volgde, afweek van het vaste patroon van zijn omgeving, misschien een zwerver, een zoeker, of eenvoudigweg een kind geboren onder een bewegende hemel. Waar harde documentatie ontbreekt, is dit nieuw ontworpen wapen een eerbetoon aan die betekenis: een familie die haar eigen koers durft te varen.
Het schild is doorsneden van lazuur (blauw) en sabel (zwart), de kleuren van de nachthemel waarin sterren en dwaalsterren zich aan het oog tonen. Over dit veld loopt een bend — een schuinbalk — bezet met vaste sterren van goud, in strak, onwrikbaar ritme geplaatst: dit zijn de vaste sterren, het beeld van traditie, familie en de vaste koers die geslacht na geslacht wordt doorgegeven. Daaroverheen, en net iets uit dat vaste verband geplaatst, ligt de dwalende ster van zilver met haar zeven golvende stralen: zij verwijst rechtstreeks naar de naam Dwaalster zelf, de planeet die haar eigen weg zoekt tussen de vaste sterren. Het zilver staat voor helderheid en zuiverheid van geest, de golvende stralen voor de onrustige, zoekende beweging die de naam ooit beschreef. Het devies Eigen koers, eigen licht vat deze spanning tenslotte samen: trouw aan de familie, de vaste sterren van goud, maar met een eigen licht dat zijn eigen pad durft te volgen.
De geschiedenis van de naam DWAALSTER
De achternaam "Dwaalster" is uitermate zeldzaam en behoort niet tot de gangbare, breed gedocumenteerde Nederlandse familienamen zoals die in historische bronnen als doop-, trouw- en begraafregisters of het Nederlandse bevolkingsregister op grote schaal voorkomen. Etymologisch is het woord "dwaalster" samengesteld uit "dwalen" (ronddolen, afwijken van een vaste koers) en "ster", en werd het in het Middelnederlands en vroegmodern Nederlands gebruikt als aanduiding voor een planeet, in tegenstelling tot een "vaste ster". Dit begrip stamt uit de astronomische taal van vóór de moderne sterrenkunde, toen men onderscheid maakte tussen hemellichamen die van positie leken te veranderen ten opzichte van de achtergrond van sterren, en de ogenschijnlijk onveranderlijke sterren zelf. Mocht de naam als achternaam zijn ontstaan, dan past dit binnen de traditie van Nederlandse bijnamen die aan bijzondere kenmerken, beroepen of natuurverschijnselen werden ontleend, al ontbreekt