DUNNEWIJK
„Woonplaatsnaam: de duinige wijk of buurtschap”
Mijn achternaam verwijst waarschijnlijk naar een buurtschap bij de duinen — letterlijk 'duin-wijk'!
De betekenis van de achternaam DUNNEWIJK
Dunnewijk is vermoedelijk een plaatsnaam-achternaam, ontstaan uit 'duin' en 'wijk' (in de oude betekenis van buurtschap, nederzetting of uitwijkplaats). De naam duidde iemand aan die afkomstig was uit een gehucht bij de duinen, of woonachtig in een buurtschap met die naam.
Het familiewapen van DUNNEWIJK
„Smal maar standvastig”
Per fess golfsgewijs van azuur en sinopel, in het schildhoofd een smalle golvende schuinbalk van zilver, in de voet een rietsigaar (lisdodde) van goud oprijzend uit de waterlijn.
De naam Dunnewijk is vermoedelijk ontstaan als een toponymische aanduiding: wie zo werd genoemd, kwam uit een "dunne wijk" — een smalle, dunbevolkte nederzetting, mogelijk gelegen langs een waterloop of in drassig land, zoals zoveel Nederlandse plaatsen op "-wijk" (denk aan Wijk bij Duurstede of Zaandijk). Het element "wijk" gaat terug op het Oudnederlandse "wik" en uiteindelijk op het Latijnse "vicus", wat nederzetting of woonplaats betekende; "dunne" verwees naar de beperkte omvang of spaarzame bebouwing van die plek. Voordat achternamen in 1811-1812 onder Napoleon wettelijk verplicht werden, droegen families als herkenningsteken vaak juist zulke plaatsverwijzingen mee — een naam die vertelde waar men vandaan kwam, niet wie men was. Dit nieuw ontworpen wapen herstelt die herkomst in beeld, zonder te doen alsof het een historisch gedocumenteerd familiewapen betreft.
Het schild is golfsgewijs verdeeld in azuur (blauw) en sinopel (groen): het blauw verbeeldt het water waarlangs de nederzetting lag, het groen het drassige land eromheen. De smalle golvende schuinbalk van zilver in het schildhoofd is de "dunne" waterweg zelf — bewust ijl en slank gehouden, zodat de vorm letterlijk de naam draagt. De rietsigaar (lisdodde) van goud, oprijzend uit de waterlijn in de voet, staat voor de wijk zelf: een plant die juist gedijt op de smalle, natte grond tussen water en land, en zo de nederzetting verbeeldt waaraan de familie haar naam ontleent. Boven het schild draagt de stalen toernooihelm — zonder kroon, naar oud burgerlijk gebruik — hetzelfde dekkleed en dezelfde rietsigaar tussen twee smalle golvende balken, als herhaling van datzelfde thema in de helmsieraad. De wapenspreuk "Smal maar standvastig" vat de kern samen: een geslacht dat, hoe bescheiden en smal zijn oorsprong ook was, generatie na generatie stevig geworteld bleef in zijn eigen grond.
De geschiedenis van de naam DUNNEWIJK
De achternaam "Dunnewijk" is een typisch Nederlandse familienaam die vermoedelijk zijn oorsprong vindt in een toponymische aanduiding, dat wil zeggen een naam die verwijst naar een specifieke plaats of geografisch kenmerk. Het woord is samengesteld uit twee elementen: "dunne", wat "smal" of "dun" betekent, en "wijk", een veelvoorkomend achtervoegsel in Nederlandse plaatsnamen dat teruggaat op het Oudnederlandse woord "wik" of het Latijnse "vicus", wat oorspronkelijk een nederzetting, buurtschap of woonplaats aanduidde. De naam zou dus kunnen verwijzen naar een "smalle nederzetting" of een dunbevolkt gebied, mogelijk gelegen langs een waterweg of in een moerassig gebied, zoals veel plaatsnamen met "-wijk" in Nederland dat kennen (denk aan Wijk bij Duurstede of Zaandijk). Achternamen die ontstonden uit dergelijke plaatsaanduidingen werden vaak toegekend aan families die van die specifieke locatie afkomstig waren of daar woonachtig waren, vooral in de periode voordat achternamen wettelijk verplicht werden gesteld in Nederland, wat gebeurde tijdens de Franse overheersing rond 1811-1812 onder Napoleon.
Wat de geografische spreiding betreft, komt de naam "Dunnewijk" relatief zelden voor en lijkt deze voornamelijk geconcentreerd te zijn in bepaalde regio's van Nederland, mogelij