DILL
„Genoemd naar de dille, het geurige keukenkruid”
Mijn achternaam verwijst mogelijk naar een rivier of naar dille, het kruid – smaakvol op elke manier!
De betekenis van de achternaam DILL
Dill is vermoedelijk een Duits-Engelse toponymische of bijnaam-achternaam, afgeleid van het kruid dille, mogelijk gegeven aan iemand die het kruid verbouwde of verkocht. Een andere mogelijke bron is de rivier de Dill in Duitsland, waarnaar mensen werden vernoemd als ze daar woonden.
Het familiewapen van DILL
„Geworteld bij het water”
Per fess golfsgewijs van zilver en sinopel: in het schildhoofd drie scherpen dille van sinopel met gouden bloempjes, in de voet een golvende zilveren dwarsbalk beladen met een golvend lazuurblauw stroompje.
De naam Dill draagt een dubbele oorsprong in zich, en juist die dubbelheid maakt haar bijzonder. Enerzijds voert zij terug op het Oudengelse "dile" en het Germaanse "dille", de naam van het geurige kruid dat in middeleeuwse tuinen en op markten werd verbouwd, verhandeld en gebruikt om spijs en drank te kruiden — een naam die ooit aan een teler, kruidenier of handelaar werd gegeven. Anderzijds verwijst zij naar de rivier de Dill in Hessen, waaraan hele generaties woonden, werkten en hun naam aan de plaats ontleenden. Vanuit Centraal-Europa en Engeland verspreidde de naam zich sinds de zeventiende eeuw verder de wereld in, maar bleef in Hessen en in de Engelse gebieden diep geworteld.
Het wapen verenigt beide verhalen in één schild. In het schildhoofd staan drie scherpen dille (sinopel, met gouden bloempjes) — het kruid dat de naam zijn eerste betekenis gaf, drie in getal voor de generaties die het beroep en de naam hebben doorgegeven. In de voet ligt een golvende zilveren dwarsbalk, beladen met een golvend lazuurblauw stroompje: de rivier de Dill zelf, die de tweede oorsprong van de naam verbeeldt en het water waarlangs de familie ooit haar woonplaats vond. De helm en het wrongel van sinopel en zilver, met de dillescheut die in de helmteken herrijst tussen twee golvende zilveren banieren, tonen hoe kruid en water elkaar dragen — de plant die groeit, de stroom die voedt. De spreuk "Geworteld bij het water" vat dit samen: een familie die, of zij nu van het kruid of van de rivier haar naam ontving, altijd wortel schoot waar leven stroomde.
De geschiedenis van de naam DILL
De achternaam "Dill" heeft meerdere mogelijke etymologische oorsprongen en wordt voornamelijk aangetroffen in Duitsland, Engeland en gebieden waar Germaanse en Angelsaksische talen invloed hebben gehad. Een veelvoorkomende verklaring is dat de naam is afgeleid van het Oudengelse woord "dile" of het Germaanse "dille", wat verwijst naar de kruidplant dille. In dat geval zou de naam oorspronkelijk zijn toegekend aan personen die deze plant verbouwden, verkochten of ermee handelden, wat wijst op een beroepsmatige oorsprong. Een andere belangrijke theorie koppelt de naam aan de rivier de Dill in de Duitse deelstaat Hessen. Mensen die in de buurt van deze rivier woonden, konden de plaatsnaam als achternaam hebben aangenomen, wat de naam een geografische of toponymische oorsprong geeft. Deze dubbele etymologische mogelijkheid maakt "Dill" een interessant voorbeeld van hoe achternamen in de middeleeuwen konden ontstaan uit zowel beroepen als woonplaatsen.
Historisch gezien verspreidde de naam Dill zich vanuit Centraal-Europa en Engeland naar andere delen van de wereld, met name door emigratiegolven naar de Verenigde Staten en andere Engelstalige landen vanaf de zeventiende eeuw. In Duitsland komt de naam vooral voor in regio's rond Hessen, wat de connectie met de rivier de Dill ondersteunt, terwijl in Engeland de naam meer geass