CREDIET
„Een naam die letterlijk 'vertrouwen' of 'krediet' betekent”
Mijn achternaam betekent zo goed als letterlijk 'vertrouwen' — ik hou het erop dat mijn voorouders betrouwbare handelaren waren!
De betekenis van de achternaam CREDIET
Crediet lijkt terug te gaan op het woord 'krediet', afgeleid van het Latijnse 'credere' (geloven, vertrouwen). Mogelijk droeg een voorouder deze bijnaam omdat hij handelde op vertrouwen of krediet gaf, bijvoorbeeld als koopman of geldschieter.
Het familiewapen van CREDIET
„Vertrouwen bouwt, geloof groeit”
Van zilver en goud doorsneden bij paal; in het azuurblauwe deel een uitgestoken rechterhand van zilver, in het gouden deel een bijenkorf van natuurlijke kleur, de twee helften vergezeld van een smalle schuinbalk in de vorm van een gevlochten gouden koord over de paallijn.
De naam "Crediet" is geen naam van een plaats, een vader of een ambacht, maar van een woord — en dat maakt haar bijzonder. Zij gaat terug op het Latijnse "creditum", van "credere": geloven, vertrouwen. Toen in 1811 onder Napoleon iedere Nederlandse burger verplicht werd een vaste achternaam te voeren, koos een klein aantal families er bewust voor om niet hun woonplaats of hun vaders naam te dragen, maar een begrip dat zij belangrijk vonden: vertrouwen. Onder hen bevonden zich mede leden van de Joodse gemeenschap, voor wie het kiezen van een betekenisvolle naam een moment van zelfbepaling was in een tijd van gedwongen registratie. Zo werd een abstract woord — het fundament van elke lening, elke handel, elke belofte tussen mensen — voor altijd een familienaam, zeldzaam in Nederland en gedragen door weinigen door de eeuwen heen.
Het schild is doorsneden in zilver-op-azuur en goud, twee werelden die door de naam worden verbonden. In het azuurblauwe veld staat de uitgestoken rechterhand van zilver: het oude gebaar van de handslag, waarmee vertrouwen bezegeld werd nog voordat er een handtekening bestond — de kern van "credere", geloven in elkaars woord. In het gouden veld rust de bijenkorf: het beeld van geduldige opbouw, van kleine bijdragen die samen welvaart vormen, zoals krediet groeit uit vele kleine vertrouwensdaden. Tussen beide velden loopt het gevlochten gouden koord, een schuine band die de twee helften letterlijk aan elkaar bindt — het beeld van de belofte die schuldenaar en schuldeiser, gever en ontvanger, samenhoudt. De wapenspreuk "Vertrouwen bouwt, geloof groeit" vat de naam samen: uit geloof in de ander ontstaat opbouw, generatie na generatie, zoals deze nieuw ontworpen wapenschild dat voor het eerst in beeld brengt.
De geschiedenis van de naam CREDIET
De achternaam "Crediet" is een zeldzame Nederlandse achternaam waarvan de etymologie teruggaat op het Latijnse woord "creditum", afgeleid van het werkwoord "credere", wat "geloven" of "vertrouwen" betekent. In het Nederlands verwijst het woord "krediet" naar vertrouwen, met name in financiële of commerciële zin, zoals het vertrouwen dat aan iemand wordt gegeven bij het verstrekken van leningen of uitstel van betaling. Als achternaam behoort "Crediet" tot de categorie van zogenaamde "betekenisnamen", namen die zijn afgeleid van een abstract begrip in plaats van een plaatsnaam, patroniem of beroepsaanduiding. Dit type naamgeving kwam met name voor tijdens de invoering van verplichte achternamen in Nederland onder Napoleon in 1811, toen veel inwoners, waaronder een aanzienlijk deel van de Joodse bevolking, verplicht werden een vaste familienaam te kiezen. Sommigen kozen bewust voor abstracte of symbolische woorden uit het Nederlandse taalgebruik, wat een mogelijke verklaring biedt voor het ontstaan van namen als "Crediet".
Geografisch gezien is de naam "Crediet" van oorsprong voornamelijk terug te voeren op Nederland, met een beperkte verspreiding en een laag aantal dragers door de eeuwen heen, wat de naam tot een van de zeldzamere Nederlandse achternamen maak