WIJTMAN
„Wijtman: de brede of ruimdenkende man”
Mijn naam Wijtman betekent zoiets als 'de brede man' of 'hij van de wijde vlakte' – oud-Nederlands in optima forma!
De betekenis van de achternaam WIJTMAN
Wijtman is vermoedelijk een verbastering van 'Wijdeman' of afgeleid van het Middelnederlandse woord 'wijt' (wijd, breed, ruim). Het duidde oorspronkelijk waarschijnlijk een fors gebouwde man aan, of iemand die op een ruime, open plek woonde.
Wilt u zien wat er in de registers staat? Het verdiepingsdossier WIJTMAN bevat de akten, de tellingen en de originele registerbladen — met bij elke bewering de bron erbij. €47
Bekijk het dossier WIJTMAN →De geschiedenis van de naam WIJTMAN
De achternaam Wijtman is een relatief zeldzame Nederlandse familienaam waarvan de exacte oorsprong niet met volledige zekerheid is vastgesteld, maar die past binnen bekende patronen van Nederlandse naamvorming. Vermoedelijk is de naam samengesteld uit het element "wijt", dat mogelijk teruggaat op het Middelnederlandse "wijt" (breed, uitgestrekt) of een verband houdt met de persoonsnaam "Wit"/"Witte", en het achtervoegsel "-man", dat in de Nederlandse taal vaak werd gebruikt om een beroep, een herkomst of een kenmerk van een persoon aan te duiden. Namen met de uitgang "-man" ontstonden veelal in de late middeleeuwen en vroegmoderne tijd, toen vaste achternamen geleidelijk gangbaar werden, vooral in de noordelijke en oostelijke gewesten van de Lage Landen. Het is ook mogelijk dat de naam verwijst naar een woonplaats met een element dat aan "wijt" doet denken, zoals een brede weg, veld of waterloop, wat destijds een gebruikelijke basis vormde voor achternamen die iemands afkomst of woonomgeving aangaven.
Historisch gezien komt de naam Wijtman vooral voor in Nederland, met name in gebieden als Overijssel, Gelderland en delen van Groningen, regio's waar dergelijke "-man"-namen relatief veel voorkwamen door de agrarische en ambachtelijke tradities aldaar. In archieven uit de zeventiende en achttiende eeuw duiken families met deze naam sporadisch op in kerkelijke doop-, trouw- en begraafregisters, wat wijst op een geleidelijke versprei