WEZENAAR
„Wezenaar: iemand die opgroeide als wees”
Mijn achternaam betekent letterlijk 'weeskind' — een stukje geschiedenis in mijn naam.
De betekenis van de achternaam WEZENAAR
Wezenaar betekent letterlijk 'weeskind' of 'wees' en verwees oorspronkelijk naar iemand die als kind zijn ouders had verloren, vaak opgegroeid in een weeshuis. Het werd een achternaam voor mensen die als vondeling of pupil bekendstonden in hun gemeenschap.
Het familiewapen van WEZENAAR
„Zonder ouders, niet zonder zorg”
Doorsneden van keel en sabel, een pelikaan in haar vroomheid van zilver, zich wondend op een nest met drie jongen van goud, alles vergezeld van een boord van zilver, geschulpt.
De naam Wezenaar is zeldzaam en zijn herkomst is niet met zekerheid vastgesteld, maar alle sporen wijzen naar het Nederlandse woord "wees" — een kind zonder ouders — verbonden met de suffix "-enaar", die van oudsher aanduidt dat iemand ergens vandaan komt of ergens bij hoort, zoals in Leidenaar of Deventenaar. Zo ontstond wellicht in de vroegmoderne tijd een naam voor wie verbonden was met een weeshuis: als bestuurder, verzorger of zelf als bewoner van zo'n instelling, in een tijd waarin dergelijke instellingen een vaste plaats hadden in stad en gemeenschap en de namen van hun bewoners en verzorgers meegingen als familienaam door de generaties heen. Wat begon als een aanduiding van gemis, werd zo een naam die zorg en verbondenheid draagt.
Het schild is doorsneden van keel (rood) en sabel (zwart), de twee tinctures die samen staan voor de ernst en het verlies waaruit de naam ontstond, maar ook voor de waardigheid van wie voor anderen zorgden. Centraal staat de pelikaan in haar vroomheid, van zilver, die zichzelf wondt om met haar eigen bloed haar jongen te voeden — het oudste heraldische zinnebeeld van opofferende zorg voor wie niet voor zichzelf kunnen zorgen, hier gegeven aan drie jongen van goud, gezeteld in hun nest: de kinderen zonder ouders die door zorg toch geborgenheid vonden. De geschulpte boord van zilver omsluit het geheel als een beschermende ommuring, zoals een weeshuis zijn pupillen omringde met veiligheid. Boven het schild draagt de stalen toernooihelm een zilveren ooievaar met een takje wijnruit in de snavel als hertekening: de ooievaar die van oudsher kinderen brengt en beschermt, hier waakzaam op één poot, trouw aan hetzelfde thema van zorg en herkomst. De wapenspreuk "Zonder ouders, niet zonder zorg" vat samen wat deze naam door de eeuwen heen is blijven dragen: een geschiedenis van gemis die is omgebogen tot een erfenis van zorgzaamheid.
De geschiedenis van de naam WEZENAAR
De achternaam Wezenaar is een zeldzame Nederlandse familienaam waarvan de oorsprong waarschijnlijk teruggaat op het Nederlandse woord "wees" (meervoud: wezen), dat verwijst naar een kind zonder ouders, of op de suffix "-enaar" die in de Nederlandse taal vaak wordt gebruikt om aan te duiden dat iemand afkomstig is van een bepaalde plaats, vergelijkbaar met namen als Leidenaar (iemand uit Leiden) of Deventenaar (iemand uit Deventer). Het is dan ook mogelijk dat de naam oorspronkelijk verwees naar een persoon die verbonden was met een weeshuis, bijvoorbeeld als bestuurder, verzorger of bewoner van zo'n instelling, wat in de vroegmoderne tijd een veelvoorkomende bron was voor achternamen. Een andere mogelijkheid is dat de naam verwijst naar afkomst uit een plaats met een naam die begint met "Wezen-", zoals sommige kleine gehuchten of buurtschappen in Nederland die deze naamstam droegen. De exacte etymologie blijft door het beperkte historische bronmateriaal enigszins onzeker, maar de link met "wees" of "wezen"