VLEESCHOUWER
„Een echte slagersfamilie: 'Vleeschouwer' betekent vleeshouwer”
Mijn achternaam betekent letterlijk 'slager' — mijn voorouders hakten al vlees voor de kost!
De betekenis van de achternaam VLEESCHOUWER
Deze naam is een beroepsnaam voor iemand die vlees 'hakte' of sneed, oftewel een slager of vleeshouwer. In het Middelnederlands was 'vleeschouwer' letterlijk de gangbare term voor dit beroep, nog voordat 'slager' de gebruikelijke aanduiding werd.
Het familiewapen van VLEESCHOUWER
„Met hand en houw”
In keel een zilveren vleeshouwersbijl paalsgewijs, vergezeld van twee gouden ossenkoppen van voren gezien, geplaatst ter weerszijden van het bovenste deel van het lemmet.
De naam Vleeschouwer ontstond in de late middeleeuwen in de Vlaamse steden, waar ambachten als vaste beroepsaanduidingen aan de eigennaam werden toegevoegd. Samengesteld uit "vleesch" en "houwer" (van houwen: hakken, slaan), duidde de naam letterlijk de man aan die met kracht en precisie vlees sneed voor de gemeenschap: de vleeshouwer, voorloper van de hedendaagse slager of beenhouwer. In steden als Gent, Brugge en Kortrijk was dit geen geringe positie — de vleeshouwersgilden behoorden tot de machtigste en welvarendste ambachten van de stad, met eigen hallen, keurmeesters en stadsprivileges. Wie deze naam droeg, droeg daarmee ook de eer en de verantwoordelijkheid van een gereguleerd, onmisbaar beroep: het voeden van de stad.
Het schild is keel (rood), de kleur van vlees en van kracht, en toont in het midden een zilveren vleeshouwersbijl, paalsgewijs geplaatst — het werktuig dat de naam letterlijk uitbeeldt, het "houwen" waarnaar de familienaam verwijst, in zilver omdat dit metaal het staal van het scherpe lemmet weerspiegelt en tevens zuiverheid van vakmanschap symboliseert. Ter weerszijden van het bovenste deel van het lemmet staan twee gouden ossenkoppen, die het onderwerp van het ambacht zelf verbeelden — het vee dat de grondstof van het beroep vormde — en tegelijk welvaart en overvloed uitdrukken, gedragen door het goud waarin zij zijn weergegeven. Boven het schild rust een stalen kanteelhelm met wrong en dekkleden in keel en zilver, bekroond door een gouden ossenkop als hoofdteken, een herhaling die de kern van het beroep nogmaals bevestigt als blijvend familiewapen. De wapenspreuk "Met hand en houw" vat de kernwaarde van de naam samen: eer verworven door handwerk, kracht en toewijding, generatie na generatie doorgegeven sinds de dagen van de middeleeuwse gilden.