VAN REMMERDEN
„Vernoemd naar Remmerden, een plek langs de Nederlandse Rijn”
Mijn achternaam verklapt uit welk Gelders dorpje mijn voorouders ooit vertrokken: Remmerden!
De betekenis van de achternaam VAN REMMERDEN
Van Remmerden betekent letterlijk 'afkomstig uit Remmerden', een plaatsnaam. Wie deze naam droeg, kwam oorspronkelijk uit of woonde bij een buurtschap of nederzetting die zo heette, en de naam werd meegenomen als herkomstaanduiding toen mensen elders gingen wonen.
Het familiewapen van VAN REMMERDEN
„Vast op vochtige grond”
Gedeeld van een golvende dwarsbalk van zilver en sinopel, in het bovenste deel een rood gekanteelde wal komend uit de golvende lijn, in het onderste deel drie gouden lisdodden oprijzend uit het water.
De naam "Van Remmerden" voert terug naar een kleine nederzetting in het Nederlandse rivierengebied, vermoedelijk in Gelderland of Utrecht, waar het achtervoegsel "-den" wijst op een woonplaats bij water of moerasachtig terrein. De eerste naamdragers ontleenden hun onderscheidende toevoeging waarschijnlijk aan een persoonsnaam als "Remmer" of "Reinmar", verbonden met de plek waar hun hoeve of buurtschap lag: een lage, vochtige uithoek van het land die generaties lang bewoond en bewerkt werd door dezelfde families. Dat zulke namen pas laat in de middeleeuwen wijdverbreid werden, als gevolg van belastingheffing en kerkelijke registratie, doet niets af aan de diepe, lokale verbondenheid die ze uitdrukken: wie "Van Remmerden" heette, droeg de herinnering aan één bepaalde plek zijn hele leven met zich mee.
Het schild verbeeldt die plek element voor element. De golvende dwarsbalk van zilver en sinopel (groen) stelt het moerassige rivierenland voor waarnaar de plaatsnaam verwijst, met het water als grens tussen de twee werelden van de nederzetting: de vaste grond erboven en de drassige oever eronder. De rood gekanteelde wal die uit die golvende lijn oprijst, verbeeldt de dijk of aarden wal die de vroege bewoners moeten hebben opgeworpen om hun erf tegen het water te beschermen — een teken van menselijke standvastigheid tegenover de natuur. De drie gouden lisdodden die uit het water oprijzen, staan voor de moerasplanten die van oudsher bij dit soort terrein horen en verwijzen zo rechtstreeks naar het "-den" in de plaatsnaam zelf; hun goud (of) duidt op de waarde die de familie aan haar bescheiden, vruchtbare stukje land hechtte. De wapenspreuk "Vast op vochtige grond" vat dit alles samen: een familie die, hoe klein en lokaal ook, generaties lang stevig verankerd bleef op een plek waar water en land elkaar ontmoetten.