VAN DEN DUNGEN
„Vernoemd naar een laaggelegen, drassig stuk land”
Mijn achternaam betekent zoiets als 'van het drassige landje' – heerlijk Brabants!
De betekenis van de achternaam VAN DEN DUNGEN
Deze naam betekent letterlijk 'van de dungen' en verwijst naar een lage, drassige of moerassige plek in het landschap waar de familie oorspronkelijk vandaan kwam. 'Dungen' (ook wel 'donk' of 'dong') is een oud woord voor een verhoogd stuk grond in drassig gebied, vaak geschikt als woonplek te midden van moerassen.
Het familiewapen van VAN DEN DUNGEN
„Uit moerasgrond gerezen”
Per fess golfvormig van sinopel en zilver, uit de golvende deellijn oprijzend een reiger van zilver, geplaatst tussen drie lisdodden van sabel en zilver in de voet.
De naam Van den Dungen voert terug naar Den Dungen, een dorp in het huidige Sint-Michielsgestel in Noord-Brabant, waar het woord "dong" of "dungen" duidde op vochtige, laaggelegen grond en moerasachtig terrein. Wie in de late middeleeuwen deze streek verliet en zich elders vestigde, werd naar zijn herkomst genoemd: iemand "van den Dungen", afkomstig uit dat drassige land tussen beek en broek. Vanaf de zestiende en zeventiende eeuw is de naam terug te vinden in kerkregisters en notariële akten van Noord-Brabant, een streek die zich generatie na generatie met de familie is blijven verbinden, ook toen dragers van de naam zich later over Nederland en België verspreidden.
Het schild toont een golvende deling van sinopel (groen) en zilver: het groen verbeeldt het vochtige, begroeide laagland van Den Dungen, het zilver het water dat er nooit ver onder de oppervlakte lag, en de golvende lijn zelf staat voor de drassige, oneffen bodem waaraan de plaats haar naam ontleende. Uit die golvende grens rijst een zilveren reiger op, een vogel die van oudsher moerassen en beken bewoont en symbool staat voor geduld, waakzaamheid en het vermogen om juist op onvaste grond stevig en stil te blijven staan — een beeld voor een familie die, ondanks verhuizing en verspreiding, geworteld bleef in haar herkomst. De drie lisdodden van sabel en zilver in de voet van het schild zijn de moerasplanten die letterlijk in dit landschap groeiden en verwijzen naar de plaatselijke, tastbare oorsprong van de naam. De wapenspreuk "Uit moerasgrond gerezen" vat deze geschiedenis samen: uit natte, onopvallende grond is een naam opgerezen die generaties lang stand hield, zoals de reiger die zich onwrikbaar boven het water verheft.