SMIT

Het familiewapen van SMIT

„Door vuur gevormd”

In rood, een geschouwd veld van rood en zwart, met in het schildhoofd een zilveren hamer en tang in andreaskruis, in het hart een zilveren aambeeld op de deellijn, en in de voet een zilveren hoefijzer.

De naam Smit behoort tot de oudste en meest eervolle beroepsnamen van de Lage Landen. Zij is afgeleid van het Middelnederlandse "smit" of "smid", dat teruggaat op het Oudgermaanse "smithaz" — de man die met vuur en hamer metaal boog naar zijn wil. In elk dorp en elke stad was de smid onmisbaar: hij smeedde de gereedschappen waarmee geploegd werd, de wapens waarmee verdedigd werd, de hoefijzers waarmee gereisd werd. Toen in 1811 op last van Napoleon vaste achternamen verplicht werden, kozen ontelbare ambachtslieden eenvoudigweg hun eigen beroep als naam — en zo droegen generaties Smitten, Smedtsen en Smetsen voort wat hun handen dagelijks bewezen.

Het schild is verdeeld in rood en zwart, de kleuren van het smidsvuur en het gesmede ijzer zelf: rood voor de gloed van de oven, zwart voor het afgekoelde metaal aan het einde van de dag. In het schildhoofd staan de zilveren hamer en tang in andreaskruis, de twee onafscheidelijke werktuigen van de smid — de hamer die vormt, de tang die vasthoudt wat anders niet te temmen is. In het hart, precies op de scheidslijn tussen vuur en ijzer, rust het zilveren aambeeld: het fundament van het ambacht, het onwrikbare middelpunt waarop alle arbeid steunt. In de voet ten slotte het zilveren hoefijzer, teken van de dagelijkse, praktische dienst die de smid aan zijn gemeenschap bewees en van het geluk dat men hem toewenste. De wapenspreuk "Door vuur gevormd" vat samen wat deze naam ten diepste betekent: een familie die, net als het ijzer op het aambeeld, door hitte en hamerslag haar eigen vorm en veerkracht heeft gevonden. Dit is een nieuw ontworpen familiewapen, geworteld in de eervolle traditie van het smidsambacht, niet een historisch overgeleverd wapen.