SCHONIS
„Latijnse geleerdennaam voor een 'mooie' familie”
Mijn achternaam is een Latijnse versie van 'de mooie' — geleerdenlatijn uit de 16e eeuw!
De betekenis van de achternaam SCHONIS
Schonis is waarschijnlijk een gelatiniseerde vorm van het Nederlandse 'Schoon' of 'De Schone', wat 'mooi' of 'schoon' betekent. Geleerden en geestelijken latiniseerden hun namen vaak in de 16e-17e eeuw door er een Latijnse uitgang zoals '-is' of '-ius' aan toe te voegen.
Wilt u zien wat er in de registers staat? Het verdiepingsdossier SCHONIS bevat de akten, de tellingen en de originele registerbladen — met bij elke bewering de bron erbij. €47
Bekijk het dossier SCHONIS →De geschiedenis van de naam SCHONIS
De achternaam Schonis behoort tot de categorie van Nederlandse en Vlaamse familienamen die hoogstwaarschijnlijk zijn ontstaan als patroniem, waarbij de uitgang "-is" duidt op een verlatiniseerde genitiefvorm, vergelijkbaar met namen als Cornelis of Gerardis. De stam "Schon" verwijst vermoedelijk naar het Middelnederlandse woord "schoon", wat mooi, fraai of zuiver betekent, en werd in de middeleeuwen vaak gebruikt als bijnaam voor een persoon met een opvallend uiterlijk of onderscheidende karaktereigenschap. Het is ook mogelijk dat de naam is afgeleid van een beroepsnaam of van een verwante vorm van "Schoen" of "Schoenmaker", aangezien in sommige regio's klankverschuivingen optraden bij de overgang van gesproken naar geschreven taal. De toevoeging van de Latijnse uitgang wijst op een ontstaansperiode waarin geestelijken en klerken, die vaak verantwoordelijk waren voor het bijhouden van doop- en kerkregisters, namen naar Latijns gebruik vertaalden of aanpasten, een praktijk die veelvuldig voorkwam in de vijftiende en zestiende eeuw in de Lage Landen.
Geografisch wordt de naam Schonis voornamelijk aangetroffen in Nederland en delen van Vlaanderen, met