ROBIJNS
„Zoon van Robijn — een middeleeuwse variant op Robert”
Mijn achternaam betekent letterlijk 'zoon van Robijn' — eeuwenoude roem in familievorm.
De betekenis van de achternaam ROBIJNS
Robijns is een patroniem en betekent letterlijk 'zoon van Robijn', waarbij Robijn een verkleinde of vernederlandste vorm is van de Germaanse voornaam Robert. De naam ontstond dus als aanduiding van wie iemands vader was.
Het familiewapen van ROBIJNS
„Roem schittert voort”
In keel drie robijnen van goud gevat, geplaatst twee en een, over een golvende dwarsbalk van zilver in de voet van het schild.
De naam Robijns is een patroniem, ontstaan in de Zuidelijke Nederlanden en Vlaanderen als aanduiding voor "de zoon van Robijn" — zelf een verkleinvorm van Robrecht of Robert, samengesteld uit het Germaanse "hrod" (roem) en "berht" (schitterend, beroemd). In een tijd waarin vaste achternamen nog niet wettelijk waren vastgelegd, gaven kleine gemeenschappen in Antwerpen, Limburg en Vlaams-Brabant elkaar zo'n vadersnaam mee als herkenningsteken; generatie na generatie droeg de naam van Robijn de belofte van glans en aanzien verder, ook al behoorden de eerste dragers doorgaans tot eenvoudige agrarische of ambachtelijke gemeenschappen. Dat de naam in oude bronnen wisselend gespeld werd als Robyns of Robins, weerspiegelt enkel de spellingswillekeur van vóór de negentiende eeuw, niet enige verandering in afkomst of betekenis.
Dit nieuw ontworpen wapen verbeeldt die naamsbetekenis rechtstreeks: de drie robijnen van goud, geplaatst twee-en-een op een veld van keel, verwijzen als sprekend (canting) symbool naar de klank "Robijn" zelf en naar de kernbetekenis "schitterend, roemrijk" die in het Germaanse "berht" besloten ligt — elke edelsteen staat voor een generatie die de naam met eer heeft gedragen. Het veld van keel, de kleur van moed en levenskracht, draagt deze schittering, terwijl de golvende dwarsbalk van zilver in de voet de Vlaamse laaglanden en waterlopen aanduidt waar de naam wortelde en van waaruit families zich later verspreidden naar Nederland en daarbuiten. Boven het schild verheft de stalen toernooihelm — zoals gepast is voor een burgerlijk, niet-adellijk geslacht — een enkele grote robijn tussen twee gouden vlammen, die de kern van de naam herhaalt en verheft tot symbool van blijvende glans. De zinspreuk "Roem schittert voort" verbindt tot slot expliciet de twee naamdelen "hrod" en "berht": de roem die van vader op zoon, van geslacht op geslacht, is blijven schitteren.