PLEGING
„Zeldzame naam, mogelijk verwant aan 'plegen' - zorg dragen”
Mijn achternaam Pleging is zo zeldzaam dat zelfs naamkundigen ervan opkijken!
De betekenis van de achternaam PLEGING
Pleging is een zeer zeldzame Nederlandse achternaam waarvan de herkomst niet met zekerheid is vastgesteld. Mogelijk hangt de naam samen met het werkwoord 'plegen' in de oude betekenis van 'verzorgen' of 'zich bezighouden met', of is het een verbastering van een plaatsgebonden of patroniem-achtige vorm die in de loop der eeuwen is versleten.
Het familiewapen van PLEGING
„Trouw in het plegen”
Doorsneden van azuur en sinopel, boven een zilveren hand die een vlammetje koestert, onder drie zilveren korenaren tot een schoof gebonden.
De naam Pleging is terug te voeren op het Middelnederlandse werkwoord "plegen", dat "verzorgen", "gewoon zijn te doen" of "een taak vervullen" betekende. Vermoedelijk ontstond de naam in de late middeleeuwen in het oosten van Nederland — Twente, Drenthe, Overijssel — als aanduiding van iemand die binnen zijn gemeenschap een vaste zorgtaak of gewoonte trouw uitvoerde; de uitgang "-ing", kenmerkend voor de Nedersaksische naamvorming, verbond die persoon en zijn nageslacht blijvend met dat gebruik. Dat de naam tot op vandaag zeldzaam is gebleven, maakt haar niet minder betekenisvol: juist in kleine, standvastige families werd het "plegen" — het zorgen, het gewoontetrouw handelen — van generatie op generatie doorgegeven.
Het schild is doorsneden van azuur en sinopel, de twee grondkleuren van hemel en aarde, en verbeeldt zo de twee gezichten van het woord "plegen": zorg en gewoonte. Boven, op het azuur, koestert een zilveren hand een klein vlammetje — het beeld van de zorgtaak die niet mag doven, het waken en verzorgen dat de naam oorspronkelijk aanduidde. Onder, op het sinopel, staan drie zilveren korenaren tot een schoof gebonden: het beeld van de vaste, terugkerende taak, het "gewoon zijn te doen" dat jaar na jaar, oogst na oogst, trouw werd volbracht. Het motto "Trouw in het plegen" vat deze twee helften samen: de belofte dat wat ooit als taak begon, als familie-eer wordt voortgezet.
De geschiedenis van de naam PLEGING
De achternaam Pleging is een zeldzame Nederlandse familienaam waarvan de herkomst vermoedelijk teruggaat op het Middelnederlandse werkwoord "plegen", dat destijds "verzorgen", "gewoon zijn te doen" of "gebruik maken van" betekende. In veel gevallen ontstonden achternamen in de late middeleeuwen en vroegmoderne tijd uit beroepsaanduidingen, gewoonten of kenmerkende eigenschappen van een persoon, en het is aannemelijk dat Pleging oorspronkelijk verwees naar iemand die een bepaalde taak, zorgtaak of gewoonte vervulde binnen zijn gemeenschap. De uitgang "-ing" is typerend voor de Nederlandse en Nedersaksische naamvorming en duidt vaak op afkomst van, verbondenheid met, of afstamming van iets of iemand, wat suggereert dat de naam mogelijk is ontstaan als patroniem of als aanduiding van herkomst uit een familie of huishouden waarin het "plegen" van een bepaalde taak centraal stond.
Geografisch wordt de naam Pleging voornamelijk aangetroffen in het oosten en noordoosten van Nederland, met name in regio's als Twente, Drenthe en delen van Overijssel, gebieden waar achternamen met de uitgang "-ing" traditioneel veel voorkomen door de sterke Nedersaksische taalinvloed. De naam is door de eeuwen heen zeldzaam gebleven, wat erop wijst dat families met deze achternaam zich beperkt hebben uitgebreid of dat de naam slechts in een klein aantal families is doorgegeven. Opmerkelijk is dat de zeldzaamheid van de naam Pleging het lastig maakt om uitgebreide historische documentatie te vinden, maar juist deze schaarste maakt de naam tot een onderscheidend en karakteristiek onderdeel van de regionale naamgevingstraditie in het oosten van Nederland, waar familienamen vaak nauw verbonden waren met lokale gebruiken, amb