PAAP
„Bijnaam voor de paus, of iemand die zich zo gedroeg”
Mijn achternaam Paap komt van het middeleeuwse woord voor priester!
De betekenis van de achternaam PAAP
Paap is afgeleid van het Middelnederlandse woord 'paep' of 'pape', dat 'priester' of 'geestelijke' betekende. Het was oorspronkelijk een bijnaam voor iemand die geestelijke was, in dienst van een pastoor werkte, of zich op een of andere manier plechtig of vroom gedroeg.
Wilt u zien wat er in de registers staat? Het verdiepingsdossier PAAP bevat de akten, de tellingen en de originele registerbladen — met bij elke bewering de bron erbij. €47
Bekijk het dossier PAAP →De geschiedenis van de naam PAAP
De achternaam Paap vindt haar oorsprong in het Nederlandse taalgebied en is afgeleid van het Middelnederlandse woord "paep" of "pape", wat "priester" of "geestelijke" betekent. Deze bijnaam werd oorspronkelijk toegekend aan personen die op een of andere manier verbonden waren met de kerk of geestelijkheid, ofwel omdat zij zelf een geestelijke functie bekleedden, ofwel omdat zij in dienst waren van een priester, of zelfs als spotnaam voor iemand die zich vroom of priesterlijk gedroeg. Namen die verwijzen naar beroepen of maatschappelijke functies waren in de middeleeuwen een veelvoorkomende bron voor de vorming van achternamen, en Paap past in deze traditie van beroepsgerelateerde familienamen die zich ontwikkelden toen erfelijke achternamen in de Lage Landen gemeengoed werden, met name vanaf de vijftiende en zestiende eeuw.
Geografisch gezien komt de naam Paap vooral voor in Nederland, met concentraties in provincies zoals Zuid-Holland, Noord-Holland en Zeeland, hoewel de naam ook in België en Duitsland in varianten voorkomt, zoals Pape, Papen of De Paepe. De verspreiding van de naam hangt samen met de kerkelijke structuren die in de middeleeuwen en vroegmoderne tijd het dagelijks leven sterk beïnvloedden. Een opmerkelijk kenmerk van de naam is dat, ondanks de religieuze connotatie, dragers van de naam Paap niet noodzakelijk zelf geestelijken waren of uit een geestelijke stand voortkwamen; de naam kon ook ironisch of beschrijvend bedoeld zijn. Door de eeuwen heen is de naam relatief stabiel gebleven qua schrijfwijze, al zijn er lokale varianten ontstaan door dialectverschillen en administratieve registratie tijdens de invoering van de burgerlijke stand onder Napoleon in de vroege negentiende eeuw, toen veel Nederlandse families hun definitieve achternaam kregen vastgelegd.