OUWENS
„Zoon van Ouwe: een patroniem uit Brabant en Zeeland”
Blijkt dat mijn naam gewoon 'zoon van Ouwe' betekent — eeuwenoude familie-stempel!
De betekenis van de achternaam OUWENS
Ouwens is een patroniem, wat betekent 'zoon van Ouwe' (of Auwe), een verkorte roepvorm van namen als Audwin of Alwin. De achternaam ontstond dus als aanduiding van wiens kind iemand was.
Het familiewapen van OUWENS
„Uit oude wortels, nieuw leven”
Gedeeld doorsneden van azuur en sinopel, in het schildhoofd een oude verweerde eikenboom van zilver waarvan de wortels een klein zilveren kroontje omsluiten, in de schildvoet een zilveren fonteinbalk van golvende lijnen.
De naam Ouwens is een echte Nederlandse patroniem-naam: zij betekent oorspronkelijk "zoon van Ouwe", waarbij "Ouwe" zelf een verkorte vorm was van oudere Germaanse voornamen die begonnen met "Ald-" of "Old-" — het element dat "oud" betekent, zoals in Aldwin of Oudwijn. Een andere, even aannemelijke lezing wil dat "ouwe" een bijnaam was voor de oudste zoon in het gezin, of voor iemand die in het dorp simpelweg bekendstond als "de oude". Vanaf de late middeleeuwen groeide zo'n voornaam of bijnaam, via het patroniemsuffix "-ens" ("zoon van"), uit tot een vaste erfelijke familienaam — een naam die van vader op zoon reisde, generatie na generatie, en daarmee zelf een levend bewijs werd van datgene wat zij benoemde: ouderdom, afkomst, voortzetting.
Dit nieuw ontworpen wapen verbeeldt die gelaagde betekenis element voor element. De oude, verweerde eikenboom van zilver in het schildhoofd staat voor de stamvader "Ouwe" zelf: de eik is in de Lage Landen van oudsher het symbool van gevestigde ouderdom en taaie duurzaamheid, en zijn dikke, geknoeste stam laat zien dat deze wortels al lang voor het geslacht bestonden. Tussen die wortels omsluit een klein zilveren kroontje de grond — geen teken van adeldom, maar van het "Ald-"-element zelf, de oude koninklijke naamswortel waaruit namen als Aldwin ooit ontstonden. De zilveren fonteinbalk in de schildvoet, met zijn golvende lijnen, verbeeldt de onderaardse bron die de boom in leven houdt: de ononderbroken lijn van vader op zoon, het patroniem "-ens" dat generatie na generatie nieuw water gaf aan dezelfde oude stam. Het gedeelde veld van azuur (trouw en herinnering) en sinopel (groei en voortbestaan) plaatst de oude boom tegen de hemel en laat zijn wortels rusten in het levende groen. Boven het schild draagt een stalen toernooihelm, gebruikelijk in de burgerlijke heraldiek, als helmteken een jonge eikenscheut die uit diezelfde gekroonde wortel opschiet — het beeld van iedere nieuwe Ouwens die uit de oude stam voortkomt. Zo spreekt de zinspreuk "Uit oude wortels, nieuw leven" de kern van de naam zelf uit: wat oud is, sterft niet, maar draagt vrucht in wie na hem komt.
De geschiedenis van de naam OUWENS
De achternaam Ouwens is een Nederlandse patroniem-achternaam die vermoedelijk is afgeleid van de voornaam "Ouwe", een verkorte vorm van oudere Germaanse namen die begonnen met het element "Ald-" of "Old-", wat "oud" betekent, zoals te vinden in namen als Aldwin of Oudwijn. De uitgang "-ens" is een typisch Nederlands patroniemsuffix dat "zoon van" betekent, waardoor Ouwens oorspronkelijk waarschijnlijk "zoon van Ouwe" betekende. Een alternatieve verklaring wijst op het dialectwoord "ouwe", een informele vorm van "oude", dat als bijnaam kon dienen voor de oudste zoon in een gezin of voor iemand die als "de oude" bekendstond, waarna deze bijnaam generaties later tot een erfelijke achternaam werd. Dit soort naamvorming, waarbij een voornaam of bijnaam via een patroniemsuffix tot familienaam werd, was wijdverspreid in de Nederlanden vanaf de late middeleeuwen tot in de vroegmoderne tijd, toen achternamen geleidelijk vast begonnen te worden