NEUEN
„Neuen: genoemd naar "het nieuwe" land of huis”
Mijn achternaam Neuen verwijst naar "het nieuwe" — een nieuwe nederzetting die mijn voorouders ooit stichtten.
De betekenis van de achternaam NEUEN
Neuen is vermoedelijk een Duitse plaatsnaam- of woonplaatsaanduiding, afgeleid van "neu" (nieuw). Het verwees naar een nieuwe nederzetting, boerderij of ontginning waar de familie oorspronkelijk vandaan kwam.
Het familiewapen van NEUEN
„Nieuw geboren, trouw gebleven”
Van goud en azuur doorsneden in paal, met in het gouden deel een wassende maan van zilver en in het azuren deel een uit vlammen van zilver oprijzende feniks, beide naar het midden gewend, over het geheel een golvende dwarsbalk van zilver.
De naam Neuen ontstond in het Duitse grensgebied, in de streek waar het Rijnland aan de Lage Landen raakt, als aanduiding voor wie afkomstig was uit een plaats die "Neuen" heette — een nieuwe nederzetting, gesticht naast een oudere buurgemeente — of als bijnaam voor de nieuwkomer die zich in een gemeenschap vestigde. Het woord is nauw verwant aan het Nederlandse "nieuw" en het Duitse "neu", en droeg van meet af aan de betekenis van een begin, een vers vertrek zonder dat de banden met het bestaande werden losgelaten. Kerkregisters uit het Rijnland van de zeventiende en achttiende eeuw bewaren de vroegste sporen van families die deze naam als de hunne aannamen, vaak juist in de contactzone waar Duitse en Nederlandse tongen elkaar ontmoetten.
Het schild is doorsneden in paal van goud en azuur, de twee helften die staan voor de twee taalgebieden en de twee zijden van de grens waartussen de naam is gegroeid. In het gouden deel rijst de wassende maan van zilver: het symbool van het nieuwe, het beginnende licht dat nog moet groeien, rechtstreeks verwijzend naar de betekenis "nieuw" die de naam draagt. In het azuren deel verheft zich de feniks van zilver uit de vlammen: de vogel die zichzelf vernieuwt, treffend voor een familie die generatie na generatie zich opnieuw vestigde en toch dezelfde bleef. De golvende dwarsbalk van zilver over het geheel verbeeldt de Rijn, de rivier die de streek van herkomst doorsnijdt en het contact tussen de twee gebieden mogelijk maakte. Zo verenigt het schild het oude devies "Nieuw geboren, trouw gebleven": telkens opnieuw beginnen, en toch trouw blijven aan de plek en de mensen waaruit men voortkomt.

De geschiedenis van de naam NEUEN
De achternaam "Neuen" vindt zijn oorsprong in het Duitse taalgebied en is nauw verwant aan het Nederlandse woord "nieuw" (Duits: "neu"). De naam behoort tot de categorie van herkomstnamen of toponymische namen, wat betekent dat hij oorspronkelijk werd toegekend aan mensen die afkomstig waren uit een plaats met "Neuen" in de naam, zoals verschillende dorpen en gehuchten in Duitsland die deze aanduiding dragen, vaak als verwijzing naar een "nieuwe nederzetting" in tegenstelling tot een oudere buurgemeente. Ook is het mogelijk dat de naam ontstond als bijnaam voor iemand die zich onlangs in een gemeenschap had gevestigd, de "nieuwe" bewoner dus. Deze praktijk van naamgeving was gebruikelijk in de middeleeuwen, toen achternamen zich ontwikkelden om onderscheid te maken tussen personen met dezelfde voornaam binnen een groeiende bevolking.
Historisch gezien werd de naam vooral aangetroffen in het westelijke Duitse grensgebied, met name in regio's zoals Noordrijn-Westfalen, waar door de nabijheid van Nederland een sterke taalkundige en culturele uitwisseling plaatsvond. Dit verklaart mede waarom de naam ook in Nederland en België voorkomt, vaak bij families met Duitse voorouders die zich in de loop der eeuwen in de Lage Landen vestigden. Als achternaam is "Neuen" relatief zeldzaam vergeleken met meer voorkomende Duitse achternamen, wat de naam een zekere onderscheidende kwaliteit geeft. In sommige gevallen komt de naam ook voor als onderdeel van samengestelde achternamen of als verkorte vorm van langere plaatsnamen. Genealogisch onderzoek naar dragers van de naam "Neuen" leidt vaak terug naar specifieke families in het Rijnland, waar kerkregisters en burgerlijke stand documenten uit de zeventiende en achttiende eeuw de vroegste schriftelijke vermeldingen van de naam bevatten.