MEKKERING
„Mekkering: naam naar een plek bij het water”
Mijn achternaam Mekkering verwijst waarschijnlijk naar een oude nederzetting in Oost-Nederland!
De betekenis van de achternaam MEKKERING
Mekkering is vrijwel zeker een plaatsnaam-achternaam, afgeleid van een buurtschap of erf met die naam in het oosten van Nederland. De naam verwees oorspronkelijk naar de bewoners van of afkomstig uit die plek, zoals destijds gebruikelijk was bij naamgeving.
Het familiewapen van MEKKERING
„Trouw aan eigen aard”
Doorsneden van sinopel en goud; in het schildhoofd een omgewende zilveren bok springend, in de schildvoet drie aren van goud schuinliggend.
De naam Mekkering behoort tot de zeldzame Nederlandse familienamen waarover weinig met zekerheid is overgeleverd, wat het onderzoek naar haar oorsprong bemoeilijkt. Vermoedelijk is de naam ontstaan als bijnaam, afgeleid van het werkwoord 'mekkeren' — het geluid van een geit, maar ook overdrachtelijk gebruikt voor iemand die vaak klaagde of zeurde — en aldus gegeven aan een voorouder om een opvallende eigenschap of manier van spreken. Even aannemelijk is een herkomst uit een plaatsnaam of nederzettingsnaam op '-ering', een uitgang die kenmerkend is voor het oosten van Nederland, met name Twente en de Achterhoek, waar in de late middeleeuwen en vroegmoderne tijd vaste familienamen ontstonden ten behoeve van belastingheffing en kerkregistratie binnen de agrarische gemeenschappen aldaar.
Het schild is doorsneden van sinopel (groen) en goud, een verdeling die de twee vermoedelijke wortels van de naam in één beeld verenigt. In het schildhoofd, op het groene veld, springt een zilveren bok: een sprekend wapen dat rechtstreeks verwijst naar 'mekkeren', het geluid en het karakter dat aan de eerste drager werd toegeschreven — niet als spot, maar als herinnering aan een mens met een eigen, herkenbare stem. In de schildvoet, op het gouden veld, liggen drie schuine aren van goud: zij verbeelden de agrarische bodem van Twente en de Achterhoek, het land waaruit de plaatsnaam op '-ering' vermoedelijk voortkwam en waarop geslachten na geslachten hun bestaan bouwden. De devies 'Trouw aan eigen aard' bindt beide lezingen samen: of de naam nu ontstond uit een eigenzinnig karakter of uit een plek van herkomst, zij eert de standvastigheid om te blijven wie men is, geworteld in eigen grond en eigen aard.
De geschiedenis van de naam MEKKERING
De achternaam Mekkering is een zeldzame Nederlandse familienaam waarover weinig gedocumenteerde bronnen beschikbaar zijn, wat onderzoek naar de exacte herkomst bemoeilijkt. Wat betreft de etymologie wordt vaak gedacht aan een verband met het werkwoord "mekkeren", dat in het Nederlands staat voor het geluid van een geit of, in overdrachtelijke zin, voor klagen of zeuren. Dit zou kunnen wijzen op een bijnaam die oorspronkelijk aan een voorouder werd gegeven vanwege een bepaald gedrag of een kenmerkende eigenschap, zoals het vaak klagen. Een andere mogelijkheid is een verband met een plaatsnaam of toponiem eindigend op "-ing", een uitgang die in de Nederlandse en Nedersaksische streken vaak duidt op een plaats van herkomst, een nederzetting of een verwantschapsgroep, vergelijkbaar met namen als Wehmering of Hattering.
Geografisch gezien wijst het voorkomen van namen met de uitgang "-ering" vaak op een oorsprong in het oosten van Nederland, met name in gebieden als Twente, de Achterhoek of aangrenzende Duitse regio's, waar dit soort naamvorming veel voorkomt in de agrarische traditie. Achternamen die op deze wijze zijn gevormd, ontstonden doorgaans in de late middeleeuwen of vroegmoderne tijd, toen de behoefte aan vaste familienamen groeide voor administratieve doeleinden zoals belastingheffing en kerkregistratie. De naam Mekkering komt tegenwoordig slechts