MALCORPS
„Naam voor iemand met een 'slecht lichaam' — bijnaam met humor”
Mijn achternaam betekent zoiets als 'slecht lichaam' — bedankt, middeleeuwse voorouders.
De betekenis van de achternaam MALCORPS
Malcorps is een Waalse/Franse bijnaam-achternaam samengesteld uit 'mal' (slecht) en 'corps' (lichaam), oorspronkelijk gegeven aan iemand die zwak, gebrekkig of misschien juist opvallend gebouwd was. Zulke bijnamen werden in de middeleeuwen vaak vastgelegd als achternaam zonder dat ze letterlijk beledigend bedoeld waren.
Het familiewapen van MALCORPS
„Krom maar niet gebroken”
Doorsneden van sabel en zilver, waarover een opgaande, ontwortelde eikenscheut van wisselende kleur met een zichtbare knik in de stam, vergezeld van twee zesspitsige sterren van het ene naar het andere veld gewisseld.
De naam Malcorps ontstond in de laatmiddeleeuwse Waalse gewesten, waarschijnlijk in de streek rond Luik en Namen, als bijnaam voor iemand met een opvallend lichaam: "mal corps", een minder welgevormde of verzwakte gestalte. Zulke bijnamen waren in die tijd geen belediging in de moderne zin, maar een manier van de gemeenschap om mensen te onderscheiden en te benoemen naar wat aan hen zichtbaar was — en vanaf de zestiende eeuw, toen registers en akten steeds nauwkeuriger werden bijgehouden, verstarden deze bijnamen tot erfelijke familienamen die van vader op zoon overgingen. Wie de naam Malcorps droeg, droeg dus ook een verhaal van fysieke tegenslag die niet verhinderde dat een leven werd geleid, een geslacht werd gesticht en een naam werd doorgegeven tot op de dag van vandaag.
Het schild is doorsneden van sabel (zwart) en zilver, de twee tinten die elkaar in evenwicht houden zoals kracht en kwetsbaarheid in één lichaam kunnen samengaan. Centraal staat de eikenscheut van wisselende kleur, ontworteld getoond met zichtbare wortels en met een duidelijke knik in de stam: de eik omdat hij in de heraldiek staat voor kracht en langlevendheid, ontworteld en geknikt omdat dit geen ongeschonden, ideale boom is maar één die tegenslag heeft gekend en toch is blijven groeien — een rechtstreekse verwijzing naar het "mal corps" waarmee de naam begon. De twee zesspitsige sterren, eveneens gewisseld van kleur, verbeelden de generaties die vóór en na de naamgever kwamen, licht dat bleef schijnen ondanks de knik in de stam. De wapenspreuk "Krom maar niet gebroken" vat dit alles samen: een lichaam of een leven dat niet perfect was naar de maatstaven van zijn tijd, kon toch standhouden, wortel schieten en een naam voortbrengen die eeuwen later nog wordt gedragen.
De geschiedenis van de naam MALCORPS
De achternaam Malcorps vindt zijn oorsprong hoogstwaarschijnlijk in de Franstalige gebieden van België, met name in Wallonië, waar namen met het voorvoegsel "Mal-" een lange traditie kennen. Etymologisch gezien is de naam samengesteld uit twee elementen: "mal", afkomstig van het Franse "mauvais" (slecht, onwelgevormd), en "corps", wat "lichaam" betekent. Deze combinatie wijst op een middeleeuwse bijnaam die oorspronkelijk werd toegekend aan een persoon met een opvallend fysiek kenmerk, mogelijk een lichamelijke afwijking, zwakke gezondheid of ongewone lichaamsbouw. Dergelijke bijnamen waren in de late middeleeuwen gebruikelijk in de Waalse en Noord-Franse cultuurgebieden, waar persoonlijke eigenschappen vaak de basis vormden voor erfelijke achternamen. Naarmate de bevolking groeide en administratieve registratie belangrijker werd, vooral vanaf de zestiende eeuw, werden dergelijke bijnamen vastgelegd als officiële familienamen die van generatie op generatie werden doorgegeven.
De naam Malcorps komt tegenwoordig relatief zeldzaam voor en is geconcentreerd in specifieke regio's van België, met name in de provincies Luik en Namen, hoewel verspreide vestigingen