LODDER

Het familiewapen van LODDER

„Waakzaam onder loden ogen”

Doorsneden van zilver en azuur; in het schildhoofd drie lodenkleurige rondels geplaatst 2 en 1, in de voet een golvende lijn met daarop een rechthoekige loden plaat.

De naam Lodder ontstond in de late middeleeuwen in de Lage Landen, in een tijd waarin achternamen hun intrede deden om mensen binnen groeiende steden en dorpen van elkaar te onderscheiden. Twee sporen liggen aan de wortel van deze naam: het middeleeuwse woord "lood", dat wijst op het ambacht van de loodgieter of dakdekker die loden platen bewerkte, en het woord "lodderig", een bijnaam voor iemand met een kenmerkende, half toegeknepen oogopslag. Vooral in Zuid-Holland en Zeeland, streken van handel, visserij en ambacht, vestigde de naam zich stevig vanaf de zeventiende eeuw, toen families van daaruit uitwaaierden naar Rotterdam, Amsterdam en later ver over de landsgrenzen heen.

Het schild, doorsneden van zilver en azuur, verbeeldt de twee gezichten van de naam in evenwicht: het zilver van het ambachtelijke handwerk en het azuur van het waterrijke land van herkomst. De drie loden rondels in het schildhoofd, geplaatst 2 en 1, verwijzen rechtstreeks naar het lood waarmee de eerste Lodders werkten — dakbedekking en leidingwerk die huizen en steden beschermden tegen weer en water. De golvende lijn in de voet staat voor de rivieren en zeearmen van Zuid-Holland en Zeeland, terwijl de rechthoekige loden plaat die erop rust het tastbare resultaat van het vakmanschap toont: een stuk lood, gelegd om te beschermen. Boven het schild waakt op de gekroonde stalen toernooihelm een halve reiger met de kenmerkende, ietwat lodderige oogopslag die aan de tweede oorsprong van de naam herinnert, een lood-plaat in de snavel dragend als teken van waakzaamheid ondanks een schijnbaar slaperige blik. De spreuk "Waakzaam onder loden ogen" verenigt beide verhalen: een familie die, hoe rustig ook ogend, generatie na generatie stand hield en beschermde wat haar was toevertrouwd.