KRIJNEN
„Krijnen: zoon van Krijn, ofwel van Quirinus”
Mijn achternaam Krijnen betekent letterlijk 'zoon van Krijn' - vernoemd naar een Romeinse heilige tegen hoofdpijn!
De betekenis van de achternaam KRIJNEN
Krijnen is een patroniem en betekent zoveel als 'zoon van Krijn'. Krijn is een verkorte vorm van de doopnaam Quirinus, een Romeinse heiligennaam die in de middeleeuwen in de Nederlanden populair was.
Wilt u zien wat er in de registers staat? Het verdiepingsdossier KRIJNEN bevat de akten, de tellingen en de originele registerbladen — met bij elke bewering de bron erbij. €47
Bekijk het dossier KRIJNEN →De geschiedenis van de naam KRIJNEN
De achternaam Krijnen is een patroniem, wat betekent dat deze is afgeleid van de voornaam van de vader. De naam vindt zijn oorsprong in de voornaam Krijn, een verkorte vorm van Quirinus of Cyrinus, een naam die teruggaat op de Romeinse heilige Quirinus. Deze heilige genoot in de middeleeuwen aanzienlijke verering in de Lage Landen, wat verklaart waarom afgeleide voornamen als Krijn, Cryn of Krein destijds veelvuldig voorkwamen. Door toevoeging van het achtervoegsel "-en", dat in veel Nederlandse en Limburgse achternamen "zoon van" aanduidt, ontstond de familienaam Krijnen, oorspronkelijk gedragen door de zonen of nakomelingen van iemand die Krijn heette. Deze vorm van naamvorming was gebruikelijk in de periode voordat achternamen wettelijk werden vastgelegd, met name tijdens de late middeleeuwen en vroegmoderne tijd.
Geografisch gezien komt de naam Krijnen van oudsher veel voor in Limburg en de aangrenzende gebieden van Nederland en België, waaronder delen van Belgisch Limburg en de Duitse grensstreek. Dit sluit aan bij het feit dat patroniemen op basis van heiligennamen als Quirinus juist in deze regio's populair waren, mede door de sterke rooms-katholieke traditie en de lokale verering van heiligen. Bij de invoering van de Burgerlijke Stand onder Napoleon, begin negentiende eeuw, werden dergelijke patroniemen definitief vastgelegd als erfelijke achternamen, waardoor Krijnen zijn huidige vorm kreeg. Tegenwoordig is de naam nog steeds sterk geconcentreerd in Limburg, al zijn dragers ervan door migratie ook elders in Nederland, België en daarbuiten terug te vinden. De naam getuigt daarmee van de regionale religieuze geschiedenis en de traditie van naamgeving die eeuwenlang kenmerkend was voor deze streek.