KIMMAN
„Kimman: mogelijk een verbasterde beroepsnaam van een kimmenmaker”
Mijn achternaam Kimman verwijst waarschijnlijk naar een ambachtsman die vaten of scheepsrompen maakte!
De betekenis van de achternaam KIMMAN
Kimman verwijst vermoedelijk naar iemand die met 'kimmen' werkte, de rand of het gebogen randdeel van een vat, ton of scheepsromp. Het zou dus een beroepsnaam kunnen zijn voor een vat- of scheepsbouwer, iemand die deze gebogen randen vervaardigde.
Het familiewapen van KIMMAN
„Man van de kim”
Doorsneden van sinopel en goud, met een golvende deellijn in de vorm van een lage glooiing (kim); in het schildhoofd drie gestileerde heuveltjes van zilver omrand met goud, in de voet een vlam van keel oprijzend uit de deellijn.
De naam Kimman ontstond in het Nedersaksische taalgebied van Oost-Nederland — Twente, de Achterhoek, delen van Overijssel — waar zij waarschijnlijk een samensmelting is van een oude Germaanse persoonsnaam als Kimo of Kimme met het achtervoegsel "-man", dat afkomst of verbondenheid met een plaats aanduidde. Zo werd iemand aangeduid als "de man van Kim(o)" of, in de volksetymologie die deze naam altijd heeft aangekleefd, als "de man van de kim" — de horizon, de glooiende landsrand waar de boer bij het ochtendgloren zijn akker afmat. Toen na 1811 vaste familienamen verplicht werden, bevestigde dit slechts wat generaties eerder al mondeling was vastgelegd: een naam die de mens verbindt aan zijn stukje aarde en aan wie hem voorging.
Het schild is doorsneden van sinopel (groen) en goud, de kleuren van akker en oogst, verdeeld door een golvende lijn die de kim zelf verbeeldt — de glooiing van het land tegen de hemel. In het schildhoofd rijzen drie heuveltjes van zilver op, de kim in miniatuur, de glooiingen die de naam letterlijk draagt en die het oosten van Nederland als landschap kenmerken. In de voet brandt een vlam van keel (rood), oprijzend uit diezelfde lijn: zij verwijst naar Kimo of Kimme, de oude Germaanse voornaam die aan de basis van de naam kan liggen, en staat voor het levende, doorgegeven vuur van de stamvader — een licht dat over de horizon heen reikt naar wie na hem kwam. De helm boven het schild draagt dezelfde tekens in klein bestek: een groene heuvel met de vlam erboven, teken dat wat in het schild wordt verteld, ook in de kruin van het wapen wordt herhaald. De spreuk "Man van de kim" vat dit samen: een familie die zich, generatie na generatie, laat kennen als degene die op de rand van het land staat, met de blik op de horizon en het vuur van herkomst nog brandend.
De geschiedenis van de naam KIMMAN
De achternaam Kimman is een Nederlandse familienaam waarvan de oorsprong vermoedelijk teruggaat op een combinatie van een persoonsnaam of plaatsnaam met het achtervoegsel "-man", dat in de Nederlandse en Nedersaksische naamgeving vaak werd gebruikt om herkomst, beroep of afstamming aan te duiden. Het element "Kim" kan verwijzen naar een verkorte vorm van een oudere Germaanse voornaam, mogelijk gerelateerd aan namen als Kimo of Kimme, die in de middeleeuwen in delen van Nederland en Noord-Duitsland voorkwamen. Een andere mogelijkheid is dat de naam verband houdt met een lokale plaatsaanduiding of terreinkenmerk, aangezien veel achternamen met "-man" oorspronkelijk bedoeld waren om iemand te identificeren als "de man van" een bepaalde plaats, boerderij of geografisch kenmerk. De naam wordt voornamelijk aangetroffen in het oosten van Nederland, met name in regio's zoals Twente, Achterhoek en delen van Overijssel, wat wijst op een regionale oorsprong binnen het Nedersaksische taalgebied.
Historisch gezien ontstonden achternamen zoals Kimman in de periode toen vaste familienamen verplicht werden gesteld, met name na de invoering van de Franse burgerlijke stand in 1811 onder Napoleon, hoewel veel families al eerder een vaste naam droegen op basis van hun woonplaats, beroep of afkomst. In agr