HOUBEIN
„Een oude Vlaamse voornaam versteend tot achternaam”
Mijn achternaam Houbein blijkt terug te gaan op de heilige Hubertus, patroon van de jagers!
De betekenis van de achternaam HOUBEIN
Houbein gaat waarschijnlijk terug op een middeleeuwse voornaam, een verbastering van Hubertus of Hubrecht (denk aan de heilige Hubertus, patroon van de jagers). In de loop der eeuwen werd deze voornaam in Vlaanderen en Zeeland als familienaam vastgelegd.
Het familiewapen van HOUBEIN
„Door de laagte, voorwaarts”
Doorsneden van zilver en sinopel; in het schildhoofd een geharnast been, afgesneden ter hoogte van de dij, schrijdend uit een lage, groene laagte in de voet, vergezeld van een zilveren wegsteen.
De naam Houbein voert terug naar het Germaanse taalgebied, in de grensstreken tussen Duitsland, Nederland en Frankrijk, waar de klanken 'hol' (laaggelegen, holte) en 'Bein' (been, poot) samensmolten tot een benaming die oorspronkelijk ofwel een lichamelijk kenmerk van de eerste drager aanduidde, ofwel diens woonplaats bij een laaggelegen terrein. Sommige onderzoekers herkennen er een klankverwante variant van Holbein in, ontstaan door de verschuivingen in uitspraak die in het vroegmoderne Nederduitse en Nederlandse dialectgebied gangbaar waren. Bijzonder is de overlevering die de naam koppelt aan hugenotenfamilies: Franse protestanten die in de zeventiende eeuw huis en haard verlieten en, vaak over onherbergzame, laaggelegen grond, een nieuw bestaan zochten in Duitse en andere Europese gewesten. In die vlucht schuilt de kern van het wapen: een naam die letterlijk het been draagt dat de weg naar veiligheid aflegde.
Het schild is doorsneden van zilver en sinopel: het zilver boven staat voor de zuiverheid van geloof en de nieuwe start die de gevluchte voorouders zochten, het groen (sinopel) eronder verbeeldt de laaggelegen grond — de 'hol' uit de naam — waaruit men zich moest verheffen. Centraal in het schildhoofd schrijdt een geharnast been, afgesneden ter hoogte van de dij: dit is het 'Bein' van de naam zelf, hier niet als zwakte maar als kracht getoond, ten strijde uitgerust en in beweging, symbool van de tocht die de eerste naamdragers ondernamen. De lage, groene laagte in de voet verbeeldt letterlijk het laaggelegen terrein waarnaar de naam verwijst, terwijl de zilveren wegsteen ernaast de herinnering vasthoudt aan de vele haltes en schuilplaatsen onderweg. De wapenspreuk 'Door de laagte, voorwaarts' vat de kern van dit nieuw ontworpen wapen samen: een familie die, geworteld in een naam over grond en gang, generatie na generatie is blijven voortschrijden, ongeacht hoe laag de weg begon.
De geschiedenis van de naam HOUBEIN
De achternaam Houbein is een relatief zeldzame familienaam waarvan de wortels teruggaan tot het Germaanse taalgebied, met name Duitsland en de grensstreken met Nederland en Frankrijk. Etymologisch wordt de naam vaak in verband gebracht met de samenstelling van de woorden "hol" (holte, laag gelegen) en "Bein" (been, poot), wat oorspronkelijk kan verwijzen naar een fysiek kenmerk van de eerste naamdrager of naar een woonplaats bij een laaggelegen terrein. Sommige onderzoekers zien ook een verwantschap met de bekendere naam Holbein, waarbij Houbein als een regionale of fonetische variant kan worden beschouwd, ontstaan door verschuivingen in uitspraak en schrijfwijze doorheen de eeuwen. Namen met deze klankstructuur waren in de vroegmoderne tijd in het Duitse en Nederlandse taalgebied niet ongewoon, vooral in gebieden waar Nederduitse en Nederlandse dialecten elkaar beïnvloedden.
In historisch opzicht wordt de naam Houbein onder meer geassocieerd met families van hugenotische afkomst, Franse protestanten die na godsdienstvervolgingen in de zeventiende eeuw naar Duitse en andere Europese gebieden vlu