HENSSEN
„Zoon van Hendrik, in één korte naam gevat”
Mijn achternaam Henssen betekent gewoon 'zoon van Hendrik' — eeuwenoude familietrouw in vijf letters.
De betekenis van de achternaam HENSSEN
Henssen is een patroniem dat 'zoon van Hendrik' betekent, ontstaan uit de verkorte roepvorm Henne of Hens plus het achtervoegsel -sen (zoon van). Het verwijst dus niet naar een beroep of plaats, maar simpelweg naar de vader in de familie.
Het familiewapen van HENSSEN
„Zoon van Hen, trouw aan de grond”
Per fess golfvormig van azuur en keel, gedeeld door een smalle golvende baar van zilver, in het schildhoofd een zilveren vijfbladige roos, in de schildvoet drie zilveren rechthoekige plaatjes naast elkaar geplaatst.
De naam Henssen is een patroniem: het betekent letterlijk "zoon van Hen(drik)". In de Limburgse en Rijnlandse volkstaal van de late middeleeuwen werd de voornaam Hendrik verkort tot Hen of Hens, en met het achtervoegsel "-sen" — "zoon van" — ontstond de familienaam die generatie op generatie de herinnering aan die ene vader droeg. De naam verspreidde zich in het grensoverschrijdende gebied tussen Nederlands-Limburg (Maastricht, Sittard, Roermond) en het Duitse Rijnland rond Aken en de Eifel, een streek waar rivieren en dialecten al eeuwenlang in elkaar overvloeien en waar kerkelijke en burgerlijke archieven vanaf de zestiende eeuw de dubbele "s" van Henssen vastlegden als eigen spellingtraditie.
Het schild verbeeldt die geschiedenis element voor element. De golvende deling van azuur (blauw) en keel (rood), verbonden door een smalle golvende baar van zilver, verwijst naar de grensstreek zelf: de Maas en de Rijn die het Limburgse en Rijnlandse gebied waar de naam wortelde met elkaar verbinden, en het rustige op-en-neer van de golving staat voor de generaties die elkaar als rivierwater opvolgden. De zilveren vijfbladige roos in het schildhoofd staat voor de voornaam Hendrik zelf — de rijke, adellijke oorsprong van die naam ("heerser, machtig") die in de verkorting tot Hen niet verloren ging maar juist in eer werd doorgegeven. De drie zilveren plaatjes in de schildvoet verbeelden de administratieve akten en registers waarin het patroniem generatie na generatie werd vastgelegd — de schriftelijke bevestiging dat men "zoon van Hen" was, en daarmee de continuïteit van het geslacht. Het geheel wordt bekroond door helm, wrong van azuur en zilver, en een gevoerd dekkleed, met daarop de zilveren roos herhaald tussen de plaatjes als kroon op het wapen: dezelfde tekens die op het schild de herkomst vertellen, verheven tot het hoogste punt. De spreuk "Zoon van Hen, trouw aan de grond" vat samen wat de naam altijd al zei: een zoon die zijn vader eerde door zijn naam te dragen, gebonden aan de streek tussen twee rivieren die hem voortbracht.

De geschiedenis van de naam HENSSEN
De achternaam Henssen behoort tot de categorie patroniemen, namen die oorspronkelijk verwezen naar de voornaam van de vader. De naam is een verkorte en verlatiniseerde vorm van Hendrik of Johannes, waarbij de uitgang "-sen" of "-son" duidt op "zoon van". In de Limburgse en Rijnlandse streektaal werd Hendrik vaak afgekort tot Hen of Hens, en met de toevoeging van het patroniemsuffix ontstond de naam Henssen, wat letterlijk "zoon van Hen(drik)" betekent. Deze naamvorming was in de late middeleeuwen en vroegmoderne tijd gebruikelijk in het gebied dat zich uitstrekte van Nederlands-Limburg tot het aangrenzende Duitse Rijnland, waar Nederrijnse en Limburgse dialecten elkaar beïnvloedden.
Geografisch gezien komt de naam Henssen van oudsher veel voor in de provincie Limburg, met name in plaatsen als Maastricht, Sittard en Roermond, en in de Duitse grensregio's zoals de Eifel en het gebied rond Aken. De verspreiding van de naam weerspiegelt de historische migratiepatronen binnen dit grensoverschrijdende cultuurgebied, waar families zich door de eeuwen heen vestigden in zowel Nederlandse als Duitse gemeenten. Opmerkelijk aan de naam Henssen is de dubbele "s", die in sommige varianten is vereenvoudigd tot Hensen of verlengd tot Henssens, wat wijst op regionale spellingstradities en de invloed van administratieve registratie in kerkelijke en burgerlijke archieven vanaf de zestiende eeuw. Vandaag de dag wordt de naam nog steeds voornamelijk aangetroffen in de historische kerngebieden, al hebben emigratie en interne migratie de naam ook elders in Nederland en daarbuiten verspreid.