HARKMAN
„Harkman: mogelijk 'man van de hark' of 'hertenman'”
Mijn achternaam Harkman betekent mogelijk 'hertenman' – een Scandinavische naam die de oceaan overstak.
De betekenis van de achternaam HARKMAN
Harkman lijkt een samenstelling van 'hark' (het werktuig, of een plek-/persoonsnaam gerelateerd aan herten, vgl. Zweeds 'hjort') met '-man', wat wijst op een beroep of afkomst. Waarschijnlijk duidt het op iemand die met een hark werkte op het land, of stamt het af van een Scandinavische naam verbonden aan herten of een landschapskenmerk.
Het familiewapen van HARKMAN
„Wat men zaait, vergaart men”
Doorsneden van sinopel en goud; in het bovenste veld een gouden hark, in het onderste veld drie gouden korenschoven van natuurlijke kleur naast elkaar geplaatst.
De naam Harkman is vermoedelijk ontstaan in het Germaans-Scandinavische taalgebied, waar het bestanddeel "hark" verwijst naar de hark, het eenvoudige maar onmisbare landbouwwerktuig waarmee men gemaaid graan en los stro bijeenbracht, terwijl "-man" — zoals gebruikelijk vanaf de middeleeuwen — simpelweg "man" betekent en werd toegevoegd om beroep of kenmerk tot familienaam te maken. Zo ontstond een beroepsnaam voor de man die met de hark het land bewerkte: niet de zaaier, niet de maaier, maar degene die de oogst bijeenbracht en ordende. De naam is zeldzaam en wijst vaak terug naar een beperkt aantal stamvaders in Scandinavië, met sporen in Nederland en Duitsland door migratie, en verspreidde zich later, vooral in de negentiende en twintigste eeuw, naar Noord-Amerika.
Het schild is doorsneden van sinopel (groen) en goud, de kleuren van het levende land en de rijpe oogst, als beeld van het seizoen dat omslaat van groei naar oogsttijd. In het groene bovenveld staat de gouden hark, het werktuig dat de naam letterlijk draagt en de zorgvuldige, ordenende arbeid van de eerste naamdragers verbeeldt. In het gouden onderveld liggen drie korenschoven in natuurlijke kleur, het resultaat van dat harkende werk — de oogst die niet toevallig valt, maar bijeengebracht moet worden. Boven het schild staat een stalen steekhelm met sinopel-gouden wrong, gekroond door een hark tussen twee schoven, die het hele verhaal herhaalt: wie harkt, vergaart. De spreuk "Wat men zaait, vergaart men" vat deze wijsheid samen: voorspoed komt niet vanzelf, maar wordt met vaste hand en geduld bijeengebracht, generatie na generatie.

De geschiedenis van de naam HARKMAN
De achternaam Harkman vindt zijn oorsprong waarschijnlijk in het Germaanse en Scandinavische taalgebied, waar de combinatie van "hark" en "man" wijst op een beroepsnaam of persoonsaanduiding. Het element "hark" kan verwant zijn aan oude woorden voor het luisteren of waarnemen, zoals te zien is in het Nederlandse werkwoord "horen" of het Engelse "hark" (luisteren), maar kan ook verwijzen naar een landbouwwerktuig, de hark, wat zou duiden op een agrarische beroepsnaam voor iemand die met dit gereedschap werkte. Het achtervoegsel "-man" is een veelvoorkomend element in Germaanse en Scandinavische achternamen, wat simpelweg "man" betekent en vaak werd toegevoegd aan beroepsnamen, plaatsnamen of persoonlijke kenmerken om een familienaam te vormen. Deze naamvormingspatronen waren gebruikelijk in Noord-Europa vanaf de middeleeuwen, toen achternamen geleidelijk werden ingevoerd om individuen en families beter te kunnen identificeren, vooral in administratieve en kerkelijke registers.
Geografisch gezien komt de naam Harkman voornamelijk voor in Scandinavische landen, met name Zweden en Noorwegen, waar patroniem- en beroepsnamen met het achtervoegsel "-man" wijdverspreid zijn. Ook in Nederland en Duitsland zijn sporadische vermeldingen van de naam te vinden, mogelijk als gevolg van migratie of variaties in spelling door de eeuwen heen. Historisch gezien was de naam waarschijnlijk verbonden aan families die werkzaam waren in de landbouw of aan lokale gemeenschappen waar het beroep of de persoonlijke eigenschap die de naam beschrijft van belang was voor identificatie. Een opmerkelijk kenmerk van de naam Harkman is de relatieve zeldzaamheid ervan, wat suggereert dat families met deze achternaam vaak terug te herleiden zijn tot een beperkt aantal oorspronkelijke stamvaders in specifieke regio's. Door emigratie, vooral naar Noord-Amerika in de negentiende en twintigste eeuw, verspreidde de naam zich ook naar andere delen van de wereld, wa